POMNIKI TRWALSZE NIŻ ZE SPIŻU: ROADSTER, CO MA WSZYSTKIE ROADSTERY POD SOBĄ

59 Comments on “POMNIKI TRWALSZE NIŻ ZE SPIŻU: ROADSTER, CO MA WSZYSTKIE ROADSTERY POD SOBĄ”

1. MX5 to bardzo fajny model, choć ostatnio w światku motoryzacyjnym da się zauważyc jakiś dziwny „hype” na wersję NA. Jakieś dziwne przeróbki, czy dziewczyny typu „samochodziary” uznające Miatę jako swoje największe marzenie bo jest „cute”, podczas gdy kilka lat wcześniej nijak nie wiedziały o istnieniu takiego modelu… NA bardzo mi się podoba. Widać tam japońską rękę przy projektowaniu, na dodatek ten samochód jest po prostu zgrabny. NB utrzymała ten fason, do dziś prezentuje się ponadczasowo. Ze stylizacją NC chyba coś nie wyszło. W momencie premiery wydawała mi się spasionym, podniesionym klabzdronem ze zdziwioną twarzą, i to odczucie po latach nie mija. Co do praktyki – miałem okazję pojeździć MX5 NB z silnikiem 1.6. Pozostały mi cztery spostrzeżenia. 1. świetna radość z jazdy w zakrętach. 2. mikroskopijna kabina i bagażnik. 3. bardzo rozczarowująca dynamika na prostej. 4. koszmarne tempo rdzewienia blachy. Samochód który miał lekko ponad 10 lat był doszczętnie zjedzony na większości elementów nadwozia. I to w modelu, którym zimą zazwyczaj się nie jeździ…

   • Ze spostrzeżeniami całkowicie się zgadzam. Dodam tylko w kwestii przyspieszenia, że roadster, wbrew pozorom, nie ma być połykaczem niemieckich autostrad pozbawionych ograniczeń, tylko zabawką na kręte drogi – a tam jego moc jest całkiem wystarczająca, tzn. można wykorzystywać pełny skok pedału gazu. W autach >200 KM takiej możliwości praktycznie nie ma, a zaangażowana jazda nie powinna polegać na muskaniu gazu czubkiem buta.

   • Hehe, moja osiemnastoletnia córka też wzdycha do Miaty, ale jednak kupiliśmy jej Alfę. Ona jednak trochę dziwna jest (pewnie po ojcu), bo trochę się tą motoryzacją interesuje. Gust ma inny niż ja (niestety) ale w sumie się cieszę, że w ogóle zrobiła prawo jazdy i generalnie lubi jeździć.

2. Marzenie o zakupie roadstera, to dla mnie jeden z głównych czynników motywacyjnych, dla którego zacząłem się odchudzać, bo brak miejsca to chyba największa wada tych samochodów 🙂
   Miata jest dla mnie przykładem na to, że czasami warto pójść na przekór rynkowym trendom – widać to zwłaszcza obecnie, kiedy większość producentów poszła w SUV-y, ta niewielka liczba producentów, która zachowała „niemodne” auta zdaje się na tym całkiem nieźle wychodzić – jedynie tytułem przykładu: jeżeli chce się sedana segmentu D/E spoza premium, to nie ma innego wyjścia niż Camry albo Superb – mnóstwo ich widuję na ulicach; ostatnio rozmawiałem z kolegą, który ma dużą rodzinę – powiedział mi, że chcąc kupić samochód musiał sprowadzać Pacificę z USA i są firmy specjalizujące się tylko w sprowadzaniu aut dla dużych rodzin, bo w Europie ciężko już jest kupić względnie nowego dużego minivana; jeżeli chce się dwudrzwiowe Coupe, które nie jest Porsche, albo Mercedesem pozostaje Mustang. Zatem jeżeli słyszę o „zmierzchu prawdziwej motoryzacji” zawsze myślę o Miacie i o tym, że tam gdzie jedni widzą zmierzch, za chwilę ktoś inny dostrzeże niezagospodarowany fragment rynku.

   • to prawda, nasz rynek toczy okropny rak w postaci SUV’ów. Motoryzacja za wielką wodą to dobry kierunek. Na każdym kroku widać tam camry/altimę/malibu i inne podobne wynalazki.

   • Zgadzam się całkowicie co do wymierania wszystkich nie-SUVów, z tym że wydaje mi się, że tego po prostu chcą klienci. Nie mam przed oczami konkretnych liczb, natomiast wiem, że sprzedaż wszelkich coupe od lat 90-tych leciała na łeb na szyję, sedanów wolniej, ale też. My, zgromadzeni na tym blogu, jesteśmy samochodziarzami i bardzo nad tymi trendami ubolewamy, ale niestety jesteśmy w mniejszości.

     • No tak sprzedaż spadała, klienci głosowali portfelami, ale jednocześnie spowodowało to, że w pewnych segmentach przestała istnieć konkurencja i ostatecznie ten kto zostanie z ostatnim na rynku dużym sedanem i ostatnim Coupe będzie pewniej bardziej wygrany bardziej niż ten kto przedstawi kolejnego SUV-a segmentu C. Już teraz gdy widzę na ulicach ilość nowych Superbów, myślę sobie, że gdyby Ford zostawił Mondeo, to w obecnych warunkach sprzedałby go pewnie więcej niż Kugi.
       I to jest też m. in. tajemnica sukcesu MX-5 – gdyby powstała w latach 70-tych, gdy królowały MG, Spitfire’y i Fiat X 1/9, zapewne nie osiągnęłaby takiego sukcesu.

     • Zgadza się, wybór dla klienta bardzo na tym cierpi.

       Co do samej MX-5 – oczywiście, ona zrobiła furorę na tym, że pojawiła się jako pierwsza po długiej przerwie. W latach 70-tych miałaby szanse konkurować jakością, ale czy to wystarczyłoby w oczach fanów roadsterów, to dzisiaj się nie dowiemy.

     • @SzK, no ja akurat jestem zdania, że segment coupe to pokonały nie SUVy, a hot-hatche. Nie oszukujmy się, ale taniej jest zrobić sportową wersję kompakta niżli tworzyć coupe nawet na bazie kompakta. Kupa „młodych gniewnych” upala rózne Focusy ST, RS, Golfy GTI , czy R i to się sprzedaje. SUV-y mimo wszystko celują w inny target. Aczkolwiek kurcze co tak naprawdę dzisiaj jest SUVem, należy sobie zadać pytanie czy taka KIA Xceed, czy Yaris Cross ma w ogóle jakiekolwiek właściwości terenowe.

     • Ale got hatchy też już dziś prawie nie ma. Albo całkiem wycofane, albo dostępne tylko teoretycznie, jak Type R w ostatnich latach przed wycofaniem – bo psują średnią emisję tak bardzo, że się ich po prostu nie sprzedaje.

     • @SzK, Golf R, Focus ST (fakt, że nie ma RS), Megane RS, Octavia RS, Yarisa GR też by można podpisać pod hot-hatcha, trochę tego się znajdzie jeszcze.

     • Jasne, można. Ale spróbuj to realnie kupić, a nie tylko oglądać w katalogach. W ostatnim okresie „dostępności” Type Ra na jeden samochód przypadało kilkadziesiąt osób z gotówką w ręce – reszta nie dostała, bo inaczej producent płaciłby ogromne kary od każdego sprzedanego auta (nie od Type Ra, tylko od KAŻDEGO samochodu wprowadzonego na rynek UE, co zniszczyłoby całą konkurencyjność).

       Tak że czym innym jest obecność w katalogu, a czym innym możliwość zakupu. I nie, nie ma dziś niestety Pewexu, gdzie można by ominąć kolejkę – teoretycznie można sprowadzić używkę spoza UE, ale teraz to będzie piekielnie utrudnione (oficjalnie z powodu kogoś, kto ponoć omijał sankcję na Rosję i Białoruś sprowadzając ze Wschodu nowe ciągniki jako używki, w praktyce po prostu jest to dalsze dokręcanie śruby).

     • @SzK, przyznam szczerze, że nie stać mnie na nowe hot-hatche z salonu. O aferze z Civiciem Type R słyszałem , niemniej czy to dotyczy każdego producenta? Trochę Yarisów GR w swoim mieście widuje , jest też kilka Golfów R.

     • To nie jest żadna afera, tylko obowiązujące prawo. Obowiązuje wszystkich, nie tylko Hondę. Jeśli przekroczysz pewną średnią emisję CO2, płacisz kary od każdego sprzedanego samochodu, w tysiącach euro. Dlatego takie auta może sobie sprzedawać Porsche albo Bentley, ale nie marki popularne, bo ten sposób zrujnują sobie konkurencyjność modeli popularnych.

   • Gość od którego kupowałem Barchettę właśnie z tego powodu ją sprzedawał – bo przestał się do niej mieścić. Nie ma jednak tego złego. Miał już kupione Volvo C70. Niby z charakteru to jednak trochę co innego, ale jazda bez dachu uzależnia tak, że porzucić to zupełnie jest ciężko 🙂 .

     PS: A każdy powód na zrzucenie kilku kilogramów jest dobry. Sam zrzuciłem ponad 20 kg i będę to każdemu polecał, bo samopoczucie poprawia to chyba bardziej niż sam roadster ;-).

   • @Jerzy, faktycznie rynek minivanów w Europie jest marginalny. Espace quo vadis?
     Wspomniany espace zmienił się w Suva, co prawda 7-miejscowego, ale umówmy się co to jest w porównaniu do Espaca IV? Sharany/Alhambry nie ma. Galaxy niet.
     Tak realnie z nówek to jest: Multivan family na platofmie MQB i gromadka kombivanów z Grand Kangoo na czele. Z tym, że te kombivany to jednak nie do końca ten sam komfort co samochód osobowy.

     • Mój szwagier, gdy około dwa lata temu urodziło mu się czwarte dziecko, kupił nowego Forda Galaxy – jeden z ostatnich egzemplarzy dostępnych w wyprzedaży po zakończeniu produkcji. Cena była dobra, więc dłużej nie szukał, ale mówił, że z alternatywami było bardzo słabo.

3. Mazda Miata NA to jeden z najwspanialszych samochodów wszechczasów. 🙂 Z wyglądu przypomina bardzo retro-style inspirowany Lotusem Elanem z 1963 roku. ND też jest bardzo fajne. Z innych modeli RX-7 FD wygląda przepięknie. Ogólnie Mazda to jedna z bardzo niewielu marek, która do dzisiaj produkuje ładne auta. 😉

4. O ile dobrze pamiętam, blok z roczników 89-93 jest taki sam co w 323GTX.

   • Nie słyszałem o tym, ale to bardzo możliwe

5. Tak jeszcze trawestując powiedzenie, że „najlepszym spośród brytyjskich roadsterów jest Mazda MX-5”, należałoby powiedzieć, że podobno najlepszą Mazdą MX-5 jest Fiat 124 Spider 🙂

   • Dziś w ogóle świat stoi na głowie – np. Mercedesy mają silniki Dacii 🙂

     Ale na znam jeszcze inną wersję – że najlepszym Ferrari w historii była pierwsza Honda NSX. Nie mam doświadczeń, by to potwierdzić, ale szczerze wierzę, znając obydwie firmy 🙂

     • Mercedes od tego roku (2025) bardzo ograniczył partnerstwo z Renault, także w nowych Mercach już silników od Dacii nie będzie 😀

     • Od przyszłego roku 1.5 w Mercedesach będą od Chińczyka zamiast od Dacii 😉

6. Pamiętam, jakie wrażenie zrobiła na mnie, gdy ją po raz pierwszy zobaczyłem i dotknąłem. To był czerwiec 1990, Austria.

7. Jeździłem NC jako daily przez 4 lata i mam bardzo mieszane uczucia co do tego pojazdu – z jednej strony agresywna rdza i mocno niejapońska niezawodność (dzień dobry panewki), z drugiej bezpośrednie prowadzenie nieporównywalne z żadnym innym autem, choć przez brak szpery granica zabawy była dość nieprzewidywalna. Na koniec naszej wspólnej przygody Mazda odjechała do Rumunii za cenę wyższą niż była wystawiona w ogłoszeniu, chyba po to żeby jednak zostawić po sobie dobre wrażenie

8. Ta czerwona NA na zdjęciu z hardtopem to z tyłu strasznie mi przypomina Vipera pierwszej generacji w wersji kei-car🙂
   Też roadster, tylko na sterydach 😁

   • Ja miałem takie spostrzeżenie odnośnie NB. Ona naprawdę przypomina kieszonkowego Vipera. Wystarczy postawić obok siebie oba te modele – mogą być i zabawkowe, bo tylko takie mam – i wtedy to widać jak na dłoni.
     O MX5 zawsze marzyłem, ale korozja i ewentualna awaryjność, plus fakt, że na jedyny samochód nijak się dla mnie nie nadaje, a drugiego, zabawkowego, kompletnie nie potrzebuję sprawia, że pewnie też nigdy jej nie kupię. Ale doceniam bardzo.
     Pod względem stylistyki, moim zdaniem, o które nikt mnie nie pytał, uważam, że NC po pierwszym liftingu była idealna – zarówno z zewnątrz jak i, przede wszystkim, wewnątrz. Owszem – trochę opasła porównując do poprzeników, ale to wciąż filigranowe, małe autko.

     Mam jeszcze dygresję: bardzo cieszyłem się, kiedy Toyota zapowiedziała SFRa, bo to miał być odpowiednik MX5, przy podobnej cenie, ale za to z dwoma siedzeniami z tyłu. Koncepcja nie ta sama, ale zbliżona: małe, proste, lekkie, silnik z przodu, napęd na tył, zgrabna stylistyka… Ale nie wprowadzili do produkcji, bo od lat takich fun-carów się nie robi. Jeżeli już powstaje auto „przyjemnościowe” to mówimy o kwotach rzędu ćwierci miliona i wyższych, dużej masie, wielkiej mocy i agresywnym do bólu wyglądzie – Mustangi, Boxstery itp.
     Motoryzacja sprawiająca frajdę moim zdaniem odeszła i nie wróci. Zapewne nigdy. Sic (Ford) transit gloria mundi, czy coś.

9. Przy pierwszej generacji nie przyczepię się absolutnie do niczego. Jak najbardziej była w puli kiedy szukałem swojego roadstera, ale niestety nie udało się znaleźć nic interesującego w pobliżu .Szkoda bo przez to do dzisiaj mam w głowie nieskreślone marzenie na posiadanie samochodu z podnoszonymi światłami 🙂 .

   NB właśnie przez to sporo straciła w moich oczach. Stała się trochę nijaka. Pamiętam odcinek specjalny TopGear na bliskim wchodzie gdzie Clarkson jeździł taką i w zasadzie był zadowolony, ale chęć posiadania takiego modelu u mnie spadła (gdzie w przypadku dwóch pozostałych wzrosła).

   NC tak jak już przedmówcy zauważyli strasznie się spasła wizualnie. Chyba nawet bardziej niż liczbowo. Z drugiej jednak strony to jest, moim zdaniem jeden z lepszych przykładów udanych liftingów. Pierwotna wersja nie podobała mi się w momencie premiery i o dziwo nic się w tej materii nie zmieniło z czasem, ale bardziej wyrazisty ,,uśmiech” po modyfikacjach zmienił wszystko i takie egzemplarze jak najbardziej rozważałem.

   • Przedliftową NC to chyba najłatwiej porównać do sylwetki lekko zużytego mydła. 🙂

     • W środowisku Miatowym zwana jest pontonem 🙂

10. Jedna mała uwaga do usunięcia później. Przy generacji NB jest zdjęcie wersji NC w wersji ze składanym sztywnym dachem, a przy odpowiednim do niej akapicie jest (wydaje mi się) zwykła odmiana z założonym hardtopem.

11. Jakoś czas temu będąc na etapie zmiany motocykla na inny , z ciekawości postanowiłem obejrzeć NB. która była na sprzedaż w okolicy ( a nóż, widelec). Niestety jazda po dużym mieście nie pozwoliła poczuć tego co najważniejsze w MX-5 ale to co zaskoczyło mnie na plus , że mimo iż auto bardzo niskie a drzwi malusieńkie udało mi się wsiąść i wysiąść bez żadnych problemów i to z dachem (mam 176 cm wzrostu) a z BMW E36 o dziwo za każdym razem mam problem żeby się z niego wygramolić (o co chodzi !?) Koniec końców – auto fajne ale motocykla nie przebije 😉

12. Te panujące chamstwo na drogach odbiera całą radość z jazdy samochodem. A co czynności typu sprzątanie czy koszenie trawy to taka aktywność decyduje o naszym zdrowiu. Tak zwany ruch codzienny. W dzisiejszych czasach ludzie są coraz mniej sprawni prze swoje wygodnictwo..

    • To oczywiście prawda, że ludzie przestali się ruszać, bo pracę fizyczną wykonują za nas maszyny. Ja 3x w tygodniu po dniówce biurowej chodzę biegać i doskonale mi to robi. W otoczeniu znam kilka podobnych osób, ale dominują niestety ludzie traktujący to jako dziwactwo.

13. Kilka sprostowań – ABS był już w opcji w NA, mój brat ma w swojej ’97.
    Czarno-białe zdjęcie z panią siedzącą plecami do aparatu jest dwa razy.
    Na zdjęciu Roadster Coupé jest NC z twardym dachem.

    Co do samego auta jest naprawdę miodne, polecam każdemu 😀 Bardzo podoba mi się mały promień skrętu połączony z szybkim przełożeniem przekladni, praktycznie nigdy nie trzeba odrywać rąk od kierownicy. Uczucie zwartości 10/10.

    Co do innych pomników – planujesz może napisać coś o G-Klasie? Jako mercedesiarz na pewno umiałbyś wytłumaczyć czemu ludzie, którzy mogliby jeździć dowolnym autem płacą krocie za taki kwadratowy kiosk. I czemu tracą na wartości i wiele mniej niż inne Merce.

    • @Mini Adam, a ja Ci wytłumaczę czemu G-klasa traci na wartości mniej niż inne Merce nawet bez pisania artykułu. Po prostu dlatego, że tego produkuje się o wiele mniej niż Aklasy, Cklasy, czy Eklasy. To samo tak naprawdę dotyczy S klasy. Ile razy widziałeś Sklasę na złomie , a ile razy E? Bo ja Ski nigdy, a okulara widuje całe stosy. Zauważ, że nawet osławione W220 nigdy nie spadło poniżej progu 10 tysięcy choćby nie wiem jak zajeżdżone i zgnite było. W140 jako 15-20 letnie gruzy osiągały jeszcze wyższe ceny. Tymczasem te 8 lat temu za 10 kafli szło wyrwać naprawdę zadbanego okulara. Wiadomo, że dzisiaj te pieniądze mają inną wartość. Dalej patrz na rynek klasycznych Merców. Taką beczkę czy strichachtera w dieslu dorwiesz za 20-30 koła naprawdę ładny egzemplarz , a za ładnego SL-a nawet R129 musisz położyć najmniej z 60 tysięcy

      • @PstrykEJ9 to bzdura, G-klasy do kwietnia 2023 natłukli pół miliona, potem do sierpnia 2025 kolejne sto tysięcy i tłuką dalej coraz szybciej. Z jakiegoś powodu ludzie wolą to np. od GLSa.
        I rzadkość nie ma nic do spadku wartości, jest masa rzadkich, nic nie wartych aut, np. Avantime.
        A jeszcze więcej rzadkich, które były popularne, ale ich wartość nigdy nie wzrosła i wygniły, np. Escort.

      • @Mini Adam nie znam statystyk przyznaję, nie wiem nie przebieram w nowych SUVach Mercedesa to się nie wypowiem. Avantime to już zaczyna rosnąc na wartości, może Ci się pomyliło z Vel Satisem? Faktem powszechnie znanym jest to, że duże limuzyny „plebejskich” marek nigdy się nie ceniły specjalnie jako klasyki z kilkoma wyjątkami. Ale bardziej luksusowe Mercedesy w rzadkich wersjach zawsze były drogie. Kompakty typu Escort? Błagam natłukli tego miliony. Zobacz ile kosztuje taki Escort cosworth.

      • Wartość każdego towaru wyznacza stosunek popytu do podaży.

        W przypadku aut klasycznych podaż jest stale malejąca, od punktu wyznaczonego przez łączną wielkość produkcji (czasem pojawiają się egzemplarze uratowane ze złomu, ale to raczej tylko na naprawdę wysokiej półce). Natomiast popyt jest bardzo chimeryczny. Czasem bardzo trudno wyjaśnić, czemu np. Fordów A zachowały się dziesiątki tysięcy i kolekcjonerzy bardzo je cenią, a równoletnich Chevroletów wcale nie. Ze skrzydlakami z lat 50-tych odwrotnie: Chevrolety stały się kultowe, Fordy mało kto pamięta. To jest kombinacja marketingu i ludzkich emocji, których przewidzieć się nie da.

      • A ja widziałem na złomie tak G-klasę jak i eSę. Niedaleko obok wrastał Lanos.

      • @SzK, kiedy Ty masz czas tak to wszystko analizować? 😉 Mi mówią, że mam jobla na tym punkcie , ale nosa poza Europę nie wyściułam, hah. Fordów się zachowało dużo pod postacią Wołgi 21 hahhaa. Ale tak poważnie to nigdy bym nie doszedł do takich wniosków. Sam widywałem Fairlaine’y , Falcony , T-birdy itp. na róznych zlotach.

      • Tego nie trzeba analizować specjalnie. Fordy A są wszędzie, a Chevrolety z tych czasów gdzieś widziałeś? Falcon, T-Bird to tak, zdarzają się, ale ja mam na myśli masowe modele ze skrzydłami, czyli z lat 50-tych – ówczesne Chevrolety występują w każdym albumie o klasycznych samochodach i kosztują majątek, a Fordy mało kto w ogóle kojarzy jak wyglądają (chyba że grał w „Mafię II”, bo tam był Ford Custom z chyba ’58, dość mocno eksponowany 🙂 ).

        A co do analiz, to Ty częściej tutaj prezentujesz konkretne liczby, np. dane sprzedażowe z lat 90-tych, co bardzo zresztą cenię. Ja czasem szukam takich rzeczy do artykułów, ale do komentarzy faktycznie rzadko mam czas 🙂

      • Wg mnie fenomen G-klasy opiera się dokładnie na tych samych zasadach co fenomen 911-tki, tj.:
        1. Wysoka cena zakupu nowego auta i związana z tym elitarność.
        2. Niezawodność wynikająca z solidnej konstrukcji z dużym zapasem materiałowym, którą dodatkowo zwiększa utrzymanie odpowiedniego serwisu (jak ktoś wydaje mln na auto, to raczej nie oszczędza na eksploatacji, zatem te auta od początku mają dużo lepszą opiekę niż równoletnia Corolla, a w dodatku jest to często n-ty samochód w rodzinie).
        3. Odpowiednio budowana legenda.
        4. Praktycznie niezmienna przez lata forma zewnętrzna powodująca, że samochody te mniej moralnie mniej się starzeją.

      • @SzK, lata 80 , 90 i wczesne 2000, analizuje bo to ma bezpośredni wpływ na nasze życie i jak sam już też wielokrotnie podkreślałeś pozwala nam zobrazować to co ciągle tracimy przez własną głupotę o czym nawet i dzisiaj wspomniałeś w kontekście hot-hatchy.

      • @Jerzy, trafne porównanie, coś w tym jest. Dodałbym, że 911 też mało który właściciel używa zgodnie z przeznaczeniem. Ich ceny nie przeszkadzają lecieć na mordę wartości Cayenne, Panamer itd., tak jak ceny G-klas na otomoto są zupełnie odklejone od innych merców. I nikt tu nie ma wątpliwości, że 911 na swój artykuł pomnikowy zasłużyło 😛

    • Dziękuję,

      Co do roadstera coupe – zdjęcie jest dobre, tylko wklejone w złym miejscu, bo to była faktycznie wersja NC. Po prostu doklejałem ją później i zrobiłem to nie tam, gdzie trzeba. Już przeniosłem.

    • W220 dało się kupić za nawet mniejsze grosze, ale były to dziurawe, wyekploatowane beczki na pieniądze. Same S-ki też lądują na złomach, ale z racji, że są to samochody które potrafią wygenerować spory zysk z rozparcelowania na części, to nie są to klasyczne „autozłomy”, lecz dziuple różnych osób, które zajmują się sprzedażą używanych części do drogich modeli. Na własne oczy widziałem takie miejsce, gdzie stał rządek zamęczonych W220 na części, a po skórzanych fotelach chodziły sobie kury. 🙂 A dlaczego te „bogate” modele trzymają wartość? Bo najczęściej ludzie zawsze dążą do czegoś „naj”, toteż nawet po latach zawsze znajdzie się amator na wypierdziane A8/E38/W140 i inne modele tego pokroju.

      • @D. to też, ale i jak spojrzysz w statystyki produkcji to wyprodukowano ich o wiele mniej niż A6/E39/W210. Zależy jacy ludzie. Za nowe z salonu kompakty ludzie są skłonni płacić o wiele więcej niż jakieś Audi A8 D2.

14. Gdzieś w treści był fragment o przebiegach, więc wygląda na to, że powinienem się wtrącić 🙂 Jeździłem NB przez 19 lat kupioną prawie nową (demówka 10AE po lekkiej stłuczce), przejechałem nią ponad 600 tys. km. Coś koło 630-650, nie pamiętam już dokładnie. Głównie w trasach, ale przez cały rok – lato, zima, deszcz, śnieg, bez różnicy. To było moje główne auto. Nie jedyne, ale główne. Inne się zmieniały, ale o pozbyciu się Mazdy nawet nie pomyślałem przez moment.

    Oczywiście są teoretycznie lepsze roadstery, szybsze, bardziej zaawansowane itp. – ale są też bardziej cywilizowane, żaden nie jest aż tak surowy w obyciu co MX-5. Nawet Lotus Elan (znam z praktyki).

    Powiem tak – jeśli ktoś rozumie, z czym się wiąże posiadanie tego auta i mu to pasuje, to powinien je kupić. Obowiązkowo, bo nie ma na rynku absolutnie niczego, co może się równać z wczesną MX-5 pod względem bezpośredniości z jazdy i że to tak określę „prymitywizmu” ale w sensie pozytywnym. I choć auto składa się właściwie wyłącznie z wad (małe, ciasne, głośne, wolne, dużo pali, daleko mu do stereotypowej japońskiej niezawodności, gnije niemożebnie i tak dalej), to jednak jako całość jest absolutnie fenomenalne. Sam osobiście wolę NB od NA, bo w codziennym użytkowaniu jednak klimatyzacja i parę dodatków, jak wspomaganie, czy elektryczne szyby się przydają – ale to kwestia gustu.

    Ktoś tam wyżej wspominał o motocyklu. Motocyklami też jeżdżę od bardzo dawna (dłużej niż samochodami) i powiem tak – motocykl też moim zdaniem przegrywa z MX-5 pod względem wrażeń z jazdy. Z prostego powodu, motocyklem jedziesz w kasku, samochodem nie, więc gama bodźców docierających do zmysłów jest nieporównywalnie szersza.

    • Zapytam z ciekawości: skoro tyle jeździłeś MX5 to jak z komfortem (plecy itp.)? Dlaczego pytam: miałem jako główne auto Celicę VII. Siedziało się w niej bardzo nisko. Auto miało fajne fotele, świetnie trzymały, ale były niewygodne w dłuższej trasie; do tego to siedzenie na ziemi. Po circa 300 – 400 km odczuwało się trasę. A kiedy ją sprzedałem miałem jakieś 34 lata. Czyli byłem młody i w sile wieku, pomimo tego trasy się odbijały negatywnie na samopoczuciu niestety.
      Pamiętajmy przy tym, że przy MX5 to Celica była bardzo „cywilizowana”.

      • Kiedyś względnie na początku wymieniłem oryginalne fotele na takie z wcześniejszych roczników NB, bo uznałem, że są wygodniejsze. Tzn. oryginalnie były takie ze zintegrowanym zagłówkiem, wsadziłem starsze, z zagłówkiem oddzielnym. Ogólnie nie narzekałem, zdarzyło mi się nawet jednego dnia zaliczyć trasę 1200 km z przerwami tylko na tankowanie i nie czułem żadnego dyskomfortu w plecach, czy w tyłku. Wiadomo, że nie są to takie wypasy jak w Volvo 740, czy Citroenie XM, ale jest OK. A miałem wtedy sporo więcej niż 34 lata 😉

      • Kwestia komfortu jest bardzo indywidualna.

        Ja mam np. wrodzoną wadę kręgosłupa – zwężony kanał nerwowy, który powoduje ból przy już niedużych przesunięciach bocznych (czytaj: przy długim siedzeniu). Ale o dziwo, w wieku 45 lat mam z tym mniejszy problem niż 10-15 lat temu, bo zacząłem się regularnie ruszać i dostałem od fizjoterapeuty parę zaleceń, jak się z własnym kręgosłupem obchodzić. Dzisiaj długa trasa w aucie sprawia mi mniejszy kłopot niż kiedyś, ale ciągle w plecach czuję, który fotel jest odpowiedni anatomicznie, a który nie (bo jak plecy „uciekają” do tyłu z braku solidnego podparcia, to czuję to natychmiast). Tak że tego – tutaj więcej do rzeczy mają cechy osobnicze i wypracowana kondycja niż sam fotel, chociaż fotel jak najbardziej może być lepszy lub gorszy.

      • @Daozi jeśli trasa = autostrady, to MX-5 nie jest zbyt dobrym wyborem. W NA 1.6 na piątce każde 1000 rpm to 30km/h, więc przy 140km/h masz już ponad 4,5 tysiąca. Silnik to znosi, ale przyjemność taka sobie. Można omijać krajówkami. Co do wygody nie mogę narzekać, chyba że akurat jest dzień gorącego lata i nie masz klimy. A jeśli to NA/NB, to pewnie nie masz.

15. Na dobrą sprawę różnice między NA i NB to duży lifting. Ot, jak Passat B3 i B4 czy B6 i B7.
    Układy napędowe i hamulce da się przeszczepiać 1:1 pomiędzy nimi bez żadnych problemów i kombinatoryki.
    W NC z kolei dzięki korporacyjnemu zmniejszaniu kosztów można w równie prosty sposób wsadzić 2.5 z CX-5 czy 6.

    Kolejna ciekawostka związana z dużą podażą amerykańskiej wersji w Europie jest taka, że ze względu na ówczesny kurs DM względem USD niemieccy dealerzy Mazdy oferowali sprzedaż aut z rynku US ze względu na lepsze wyposażenie. Umawiana była wtedy cena w dolarach, na marki przeliczana po kursie z dnia odbioru.

    Zdziwiony byłem koniecznością Autora do aż takiego odsunięcia fotela, ja mając 180cm wzrostu siedzę zdecydowanie bliżej. To pewnie kwestia pozycji za kierownicą, ja siedzę dość blisko żeby nie wciskać fotela udem przy naciśnięciu sprzęgła.

16. Miałem szczęście w swoim życiu motoryzacyjnym przejść przez wszystkie generacje MX-5 (w sumie 12 lat), zaczynajac od NB, potem doszła NA, NB przeszło w NC i finalnie ND.
    I tak jak następne generacje są lepszymi samochodami, tak NA jest najlepszą miatą 😉 NA używałem jako zabawki na trackdaye (trochę pomodzona, betonowe zawieszenie, kubełki) i pomimo, że nie jest to najbardziej skuteczny samochód na tor, najwięcej mnie nauczył o technice jazdy i o tym jak bardzo trzeba szanować prędkość którą się już ma, z racji swojej przewidywalności pozwolił na bezpieczne testowanie granic i dał ekstremalnie dużo funu… i przez ponad 8 lat i i prawie 40 tysięcy kilometrów (głównie torowych) miałem jedną poważną awarię – zabiłem w niej skrzynię biegów, a samochód naprawdę dostawał regularne cięgi i dzielnie znosił moje uczenie się techniki.
    Pozostałe generacje miały u mnie podwójne zastosowanie – letnie daily i samochód na roadtripy. Chyba najmniej sentymentu mam do NB, najwięcej funu na alpejskich winklach dała mi NC (fakt faktem, że setup ostateczny zawierał dobre zawieszenie gwintowane i grube stabilizatory), a najlepszym samochodem na codzień była dla mnie ostatnia generacja (jednak ułatwiacze i uprzyjemniacze życia szybko się docenia…).
    Z praktycznego punktu widzenia niestety trzeba być brutalnie szczerym, każda generacja ma swoje wady, pierwsze 2 generacje (w sumie trzecia trochę też), przy mechanicznej odporności mają dużą tendencję do biodegradowalności, NC ma niesławne silniki 1.8 (i proste remedium – włożenie silnika 2.5 po tym jak oryginalne 1.8 zacznie palić więcej oleju niż benzyny), ND – skrzynie biegów będące elementem eksploatacyjnym (znam egzemplarze, które miały 4 skrzynie w okresie gwarancji). No i jest jedna wspólna cecha wszystkich – to nie jest samochód dla każdego – trzeba mieć wysoki indeks szympansa, żeby przy wzroście powyżej ~175 cm odnaleźć się komfortowo w kabinie.
    Gdybym miał postawić w garażu jedną miatę… paradoksalnie na szczycie listy byłby chyba późny egzemplarz trzeciej generacji (po drugim liftingu) – relatywnie niewielkim kosztem da się zrobić bardzo kompetentnego połykacza zakrętów, który zaskakuje niejednego motocyklistę (nie zliczę ile razy to ja doganiałem moto na serpentynach a nie odwrotnie 😉 ). W ND nigdy nie czułem się tak pewnie jak w NC, czwarta generacja, pomimo różnych eksperymentów z geometrią miała mniej przewidywalności na granicy przyczepności. Jedną nogą na najwyższym stopniu podium jest też NA, z zupełnie innych powodów – prostota, lekkość, bezpośredniość i niezaprzeczalny urok tego samochodu jest po prostu nie do pobicia.
    PS. Dla mnie jednym z argumentów „za” MX-5 jest to, że można z niej zrobić wszystko – komuś pasuje seria i używanie jako weekendowej zabawki – nie ma problemu, „show car” – tak, pójście w moc – do zrobienia w skończonych pieniądzach, torówka – jak najbardziej, lift na bezdroża – czemu nie 🙂

    • Bardzo dziękuję za cenne uzupełnienie. Wszystko to zgadza się z moimi przewidywaniami. Z doświadczeniami też, chociaż dwie przejażdżki w życiu to zdecydowanie za mało, żeby wyrobić sobie rzetelne zdanie.

      • Co do Pertolheart. Od kilku lat do internetów używam sarkfona. Niestety ich layout jest antyprzyjazny dla czytelnika.

      • A treści nie są przypadkiem ważniejsze? Dla mnie zdecydowanie tak.