PRZEJAŻDŻKA PO GODZINACH: DZIŚ JUŻ TAKICH NIE ROBIO

53 Comments on “PRZEJAŻDŻKA PO GODZINACH: DZIŚ JUŻ TAKICH NIE ROBIO”

1. Prawda jest brutalna. Na takie auto stać tylko garstkę. A i pojeździć nie ma gdzie, dysponując taką mocą. Mi osobiście szkoda jest że opel ostatnie coupe zakończył na modelu J

   Odpowiedz

   • BMW, Mercedes, Porsche, a nawet Bentley sprzedają wielokrotnie więcej, ale to już nie to, bo silniki doładowane.

     Z popularniejszych marek masz Preludę, Toyotę GR, Mazdę MX-5, Mustanga. Są też BMW 2 i Mercedes CLE, ale z wyjątkiem Mustanga i topowej Toyoty wszędzie silniki 4-cylindrowe.

     Odpowiedz

     • Świetne auto i świetny artykuł, jak zawsze. Wydaje mi się, że Lexus nie uniósł tego auta marketingowo, „nie sprzedał go”. LC został zaprojektowany i zrobiony według starej, dobrej receptury klasycznego grand tourera. To nie jest auto do ulicznych wyścigów, nie jest to auto na tor, żaden muscle car, nie miał być to nośnik najnowszych technologii w wyścigu zbrojeń producentów – to auto dla koneserów. Myślę, że to, co napisał Szczepan, mianowicie że tu chodzi o STYL – najlepiej oddaje sens i filozofię tego auta. Czytałem o tym samochodzie same pozytywne recenzje. Wśród miłośników aut, także redaktorów różnych portali i gazet motoryzacyjnych, przejawia się sentyment do silników wolnossących, tylnego napędu, tęsknota za dawną „analogowością” motoryzacji, jakością wykonania, a Lexus LC wszystko to ma. Mimo to odniósł rynkową porażkę. Czy to tylko kwestia braku rynku na auta klasy GT? Bentley Continental GT, będąc autem przynajmniej dwu-, a najczęściej prawie trzy razy droższym, sprzedawał się trzy razy lepiej… to chyba wiele mówi. To raczej Lexus, będąc o tyle tańszym, powinien się sprzedawać w liczbie trzy razy wyższej niż superluksusowy Benek.
       Niemniej auto piękne, wyrafinowane, eleganckie, gustowne i w moim ulubionym, starym, dobrym stylu klasycznych gieteków z lat 60. Przedstawiciel szlachetnego, acz niestety wymierającego gatunku motoryzacyjnych dzieł sztuki. Dziś już nikt nie odbywa samochodem weekendowych, transeuropejskich podróży na trasie: Londyn–Nicea czy Rzym–Sztokholm. Osiągi i komfort się zdemokratyzowały, a auta stały się czymś na kształt sprzętu AGD, a nie emanacją stylu życia. Typ ludzi, którzy kiedyś kupowali auta klasy Gran Turismo, dziś kupuje prywatne samoloty lub śmigłowce.

     • Ja myślę, że porównywanie Lexusa do Bentleya to jednak trochę porównywanie gruszek do jabłek. Bentley po pierwsze przywodzi na myśl brytyjską klasę (to nic, że jest bardziej niemiecki od dawna) wygląda zachowawczo i, pomimo olbrzymich rozmiarów, o wiele bardziej dyskretnie niż każdy obecnie Lexus, który… No niestety ma estetykę króla remizy w marynarce z poliestru, z fryzurą na żelu i złotym łańcuchem. Piszę „niestety” bo bardzo podobały mi się wczesne Lexusy oraz filozofia i przede wszystkim jakość marki, no ale tej estetyki moje oczy nie wytrzymują. Z tej przyczyny nie zdecydowałem się na RC, ale LC (to już nie mój zakres cenowy) wcale piękniejszy nie jest.
       Sądzę, że wygląd całości, a zwłaszcza przodu, odstraszył naprawdę znaczną część potencjalnej klienteli.
       Nie wiem też, czy Bentley nie jest pozycjonowany tak jak Aston Martin – powyżej Lexusa, który ma i miał „tanie” samochody w ofercie, podczas gdy powyższe marki właściwie nigdy. A że ludzie są próżni, żeby nie powiedzieć, że czasami głupi i na logo oraz markę patrzą, tak jakby ona miała jakiekolwiek znaczenie…
       Lexus LC ma elegancki napęd, elegancki styl (filozofię), elegancką jakość ale opakowane w coś, co przypomina samochodziki Hot Wheels. A to się niestety gryzie. Może gdyby całość stylistycznie przypominała Toyotę Century (chodzi o dyskretny styl), to i klientów byłoby więcej?
       Co do następcy – nie ma, aczkolwiek Toyota GR GT ma mieć V8 i być takim gigantycznym gran turismo, więc w pewnym sensie, o ile będą ją produkować, to będzie to następca.

       Przy okazji zaskoczyło mnie to, że LC powstało tak mało. Na ulicy nieopodal mnie parkował jeden, w bloku 100 m dalej w garażach są dwa (to wszystko z pewnością różne egzemplarze). Ot – błąd poznawczy.

       Tak czy siak to zabawka dla ultra bogatych, tacy nierzadko wybierają teraz ciche bateriowozy, bo przecież chcą być „eko”, to modne (znam taki przypadek), bo motoryzacja, zwłaszcza budząca emocje, staje się coraz bardziej passé. I – wsadzę kij w mrowisko – kto wie czy nie słusznie.

     • ,,Niestety ma estetykę króla remizy w marynarce z poliestru, z fryzurą na żelu i złotym łańcuchem” – to zdanie czytałem myśląc, że masz na myśli wspomnianego Bentleya, a nie opisywanego Lexusa, bo nowe Bentleye mi właśnie z tym się kojarzą (tudzież piłkarzem czy arabskim księciem). Stylistyka LC jest faktycznie odważna, ale moim zdaniem ma być po prostu oryginalna i niekoniecznie wołać światu ,,patrzcie ile kosztowałem” co bez wątpienia jest celem każdego Bentleya.

       I to właśnie moim zdaniem tłumaczy częściowo niską sprzedaż. Nowy bogaty kupi Bentleya, Range’a, Mercedesa Maybacha czy nowe, straszne BMW 7. Bogaci od pokoleń będą szukać czegoś dyskretniejszego tak jak piszesz. A Lexus? No właśnie jest gdzieś pomiędzy tymi grupami, gdzie jak widać wielu klientów nie ma.

     • No właśnie ja też początkowo zrozumiałem, że miało chodzić o Bentleya, bo jakość Lexusa jest po prostu z innej planety.

     • Panowie! Nie odbierajcie Królestwa Remizy BMW E36/46. To ciągle księcia. Królestwo objął M5 Pierwszy. Tylko integracji w remizach coraz mniej, częściej jest na stacjach benzynowych i na drogach, niestety. Lexus to nie te klimaty.

2. Stylistyka jest na pewno kontrowersyjna, czy – jak to teraz mówią marketingowcy – polaryzująca. Ale mi się akurat podoba, bo ma to, co w każdym samochodowym projekcie jest dla mnie najważniejsze – dobre proporcje. Może o to nietrudno w segmencie GT, ale są przykłady, że nawet tu nie zawsze się udaje (żeby nie szukać daleko – Lexus SC 2 gen.).

   Najbardziej w tym samochodzie podoba mi się to, że do niczego się nie odwołuje, ale tworzy własną historię. Nie jest współczesną interpretacją modelu reprezentującego chwalebne dziedzictwo marki, nie nawiązuje też do przeszłości w sensie bardziej ogólnym. Jest w pozytywnym sensie samochodem nowoczesnym. A to w obecnych czasach rzadkość – prawie wszystko co w dzisiejszym automobilizmie ma wzbudzać emocje opiera się na nostalgii za przeszłością (może poza hipersamochodami, ale one też ostatnio są jakieś nudne).

   Odpowiedz

3. Piękny samochód. Znacznie, znacznie ładniejszy od drugiego coupe w ofercie – RC. Ten drugi wygląda straszliwie przyciężko i w detalach po prostu nie robi wrażenia. Tu mimo sporych rozmiarów i agresywnych liniach widać elegancję, a nawet (odważę się zaryzykować) trochę lekkości linii.

   Drugi plus to brak wystającego ekranu – najgorszego elementu każdego dzisiejszego samochodu. Niestety wspomniany przez Ciebie lifting wprowadził taki ekran (choć jeszcze nie tak gargantuiczny). Ja rozumiem, że tak jest wygodniej, ale powiedzcie mi, bo może się mylę, jak często z tego wszystkiego korzystacie
   W jednym z moich aut ekran jest chowany i zazwyczaj w tej formie pozostaje. Jak trzeba coś zmienić podnosi się po naciśnięciu przycisku. Czemu dzisiaj tego się tak nie robi?

   Odpowiedz

   • Całkowicie zgadzam się z Tobą w sprawie ekranu – polift wygląda trochę, jakby go ktoś zamontował 'na wierzchu deski. I zadałeś dobre pytanie: oczywiście że dotykowy jest łatwiejszy w obsłudze, niż touchpad, ale z drugiej strony: jak często NAPRAWDĘ MUSISZ sięgać do tego ekranu?

     Odpowiedz

     • Roman zadał dobre pytanie, nad którym chwilę się zastanowiłem: jak często NAPRAWDĘ MUSISZ sięgać do tego ekranu?
       ​Robię rocznie pewnie ze cztery okrążenia Ziemi za kółkiem i praktycznie nie używam ekranów w autach. Ostatni raz, gdy coś zmieniałem w ustawieniach, to kilka miesięcy temu przy wymianie opon – zablokowałem wtedy zawieszenie, bo mam pneumatykę. Poza tym używam wyłącznie panelu klimatyzacji do regulacji temperatury, puszczam muzykę z telefonu i ewentualnie wybieram adres w nawigacji. Nic więcej. Do zmiany twardości zawieszenia mam fizyczne przyciski, ale i tak 99% trasy pokonuję w trybie komfortowym. Do zmiany trybu pracy skrzyni wystarczy centymetrowy ruch lewarka, ale nawet nie pamiętam, kiedy ostatni raz to robiłem.
       ​W drugim aucie przed ruszeniem klikam tylko przyciski wyłączające asystentów prędkości i zmęczenia. Reszta dokładnie tak samo: radio i panel nawiewu.
       ​Mówi się, że dzisiejsze samochody mają tyle funkcji, że bez wielkich wyświetlaczy nie dałoby się ich obsłużyć. Pewnie jest w tym trochę racji. Niemniej raz ustawionych parametrów nie dotykam przez dziesiątki tysięcy kilometrów, a gdyby centralny ekran miał wielkość zwykłego telefonu, w niczym by mi to nie przeszkadzało.

     • Tak, coś w tym jest: w Lexusie chciałem różne funkcje wypróbować, ale na co dzień nie zmieniałbym ich co 5 minut. Natomiast wszystko zależy tu od konkretnego auta, ilości jego funkcji i konkretnego rozwiązania jego systemu. Najczęściej potrzebne funkcje powinno mieć fizyczne przyciski, tutaj się zgadzam w 100%.

   • Ekran na środku mam i w sumie lubię, chociaż przez większość czasu wyświetla mapę z komórki albo kamerę cofania.
     Niby można żyć bez jednego i drugiego, ale mapa w polu widzenia sprawdza sie w trasie a kamerka cofania to genialny wynalazek na parkingach.

     Odpowiedz

     • Zgadzam się całkowicie – nawigacja na ekranie jest dużo wygodniejsza, tyle że dobrze jakby jednak były to Google Maps z telefonu, bo są aktualizowane za darmo i mają najlepszy system informowania o zakłóceniach, itp.

   • Ten chowany ekran ma taką wadę, że po iluś tysiącach ruchów się niestety psuje. Ale z drugiej strony mam taki w C-Klasie – po 17 latach i 194 tkm ciągle działa, więc może te opinie są przesadzone.

     Odpowiedz

4. Odwołam się do akapitu o fotelach i tego jak dobrze podtrzymują ciało, kiedyś jechałem Lexusem GS300 (tym z 2JZ) przez kilkaset kilometrów autostrada, i siedzisko fotela było tak bajecznie miękkie że (przyzwyczajony do twardych foteli) mózg co chwilę powodował brak czucia w lewej nodze z braku jakichkolwiek bodźców, dopiero poruszanie palcami powodowało że noga z powrotem była częścią ciała, strasznie nietypowe uczucie, do tej pory doświadczyłem go tylko w starym Lexusie.

   Ciekawym uczuciem jest także taka moc silnika, że właściwie to wydaje się jakby masa reszty samochodu nie istniała – i co ciekawe doświadczyłem jej także w wolnossącej V8 – w starej Audi S6 z silnikiem 4.2.

   Odpowiedz

   • A8 miało bodajże 300 KM, tutaj jest 470, a masa podobna…

     Odpowiedz

   • Jeśli chodzi o ostatni akapit, to sugeruję przejechać Maserati Granturismo. Niby „tylko” 405 KM, ale wrażenia takie, jakby do silnika przykręcony był szajowóz, a nie dwutonowy samochód. Podkreślam: „wrażenia”, bo na papierze szału nie ma – ale odczucia zza kierownicy zupełnie temu nie odpowiadają 🙂

     Odpowiedz

5. Wspaniały samochód, jak tylko się pojawił było czuć, że to „jedyny taki” i trochę dinozaur na tle konkurencji. Bentley obecnie Continentala produkuje jako plug in, BMW wycofało z sprzedaży serię 8 (która i tak zawsze była z turbo), Mercedes coś jeszcze robi, ale też od dawna wywalił wolnossący silnik. Jaguar przestał istnieć, Aston tylko turbo. Właściwie to z GT bez turbo i innych „wspomagaczy” to kojarzę obecnie tylko Ferrari. Bo Porsche z GT3 ciężko nazwać gran turismo 😉

   Czy taki samochód jest współcześnie potrzebny? Oczywiście! Tylko nie jak 50 lat temu do super szybkiej jazdy autostradą z stolicy na wybrzeże (czy to Francja, Niemcy, Włochy czy Polska) tylko dla bardziej świadomego kierowcy. Dla czystej radości i przyjemności z obcowania z takim autem, przyjemności z pokonanej trasy. Trochę jak posiłek w restauracji i posiłek w fast food. Po obu będziemy najedzeni, ale jednak uczucie i smak trochę inny.

   Odpowiedz

   • Oczywiście że tak. Z wszystkiego można zrezygnować, ale bycie człowiekiem polega na tym, żeby starać się do czegoś dążyć, a piękno jest właśnie jednym z celów, który może nas motywować. Tym się różnimy od krowy w oborze, której wystarcza, że gospodarz przyniesie codziennie siana i wody.

     Odpowiedz

6. Z tym porównaniem do Bentleya naturalnie chodziło mi o zestawienie wolumenu sprzedaży między autem klasy GT (stosunkowo dostępnym) a egzotycznym benchmarkiem w tej kategorii. Klasa GT jest obecnie tak nielicznie reprezentowana, że samochody wewnątrz tego segmentu (szeroko rozumianego) dość trudno ze sobą zestawić. Bentley gra we własnej lidze. Jeżeli chodzi o konkurenta, to najbliżej było mu do Mercedesa S Coupé, ale to też już pieśń przeszłości.
   ​Lexusowi chyba najbliżej do SL i BMW 8 (też już nieprodukowanego, a następcy nie ma w planach). Trochę pod względem koncepcji i gabarytów przypomina Ferrari Roma, ale to zupełnie nie ta półka cenowa. Może trochę 911, jeżeli na siłę wciśniemy Porsche do tego segmentu – pod względem użytkowym 911 to jeden z najlepszych samochodów tej klasy, choć pod względem architektury stanowi jej całkowite zaprzeczenie. Aston Martin to już bardziej coś w stylu Maserati GranTurismo. Jaguar już nie robi aut typu GT.
   ​Co do stylistyki – o gustach się nie dyskutuje. Mnie się Lexus podoba: jest „jakiś”, wpisuje się w identyfikację wizualną marki i wzbudza raczej pozytywne reakcje. Mam słabość do luksusowych coupé i podobają mi się chyba wszystkie. Osobiście najbliżej mi do klasycznej linii: Ferrari 250 GT, Ferrari 550 Maranello, Jaguara XK8, Continentala GT, Romy czy Maserati 3500 GT.

   Odpowiedz

7. Jestem wielbicielem Lexusów, ale tych starszych. Nie mogę się przekonać do tej klepsydry… Te samochody są dla mnie zbyt ostentacyjne.
   Dwa lata temu szukaliśmy SUV-a (dla żony, nie dla mnie). Tak się trafiło, że akurat ktoś mi zarysował zderzak w moim aucie i jako zastępczy dostałem Lexusa RX. Zdjęcia Szczepana idealnie mi go przypomniały. To był absolutnie wspaniały jakościowo samochód. Wszystko, czego się dotykało miało w sobie taki posmak wysokiej jakości. Niestety źle się w nim czułem. Jakoś tak nie na miejscu. Żonie się spodobał, ale dla mnie był zbyt ostentacyjny, jakiś taki „nowobogacki”. Był też ogromny – pierwszy raz w życiu czułem, że ten samochód jest dla mnie za duży. Przymierzaliśmy się więc do mniejszego modelu – NX – ale chemii też nie było…
   Ten LC jest bardzo fajny, kolorystycznie genialny, ale jednak ja już wiem, że nie jestem targetem 🙂
   Mam jakieś zdjęcia tego RX-a, szczególne we wnętrzu widać wspólny „język stylistyczny” z LC, choć to zupełnie inne światy.
   https://zapodaj.net/plik-AGeMI2DV9S
   https://zapodaj.net/plik-MEwxB745MZ
   https://zapodaj.net/plik-T3GIVLvHPT
   https://zapodaj.net/plik-StIlgQxLfM

   Odpowiedz

8. Fajny artykuł, zresztą jak zawsze. : ) Tak myślę że tytuł „takich już nie robią” idealnie pasuje do obecnej gamy Lexusa – sedanów poza ESem nie robią (wycofali nawet LSa czyli jakby nie było ich model historyczny i flagowy*), a reszta gamy to crossovery wyglądające jak przemetkowane KOMODY czy JAJCO. Gdybym był fanem „rekusasu” to nie tego bym oczekiwał od swojej marki… Gdy były „klepsydry” na zderzaku aut Lexusa, to oferta modelowa była „jakaś”, jakaś zróżnicowana – a teraz nic, tylko znaczek elki w kółku i tyle.

   Swoją drogą ciekawi mnie jak wyglądałoby porównanie na żywo tego LC ze starszym Lexem pokroju pierwszego LSa, SC czy GSa (ciekawostka skrót rozwijano jako Grand Sedan albo Grand Sport) – który by jednak bardziej sprawiał wrażenie komfortowego czy wytrzymałego. Jak wspominałem w komentarzu na fejsbuku to zdarzyło mi się przejechać i opisać pierwszego GSa, i powiem tak – kwestia dynamiki czy komfortu pasuje idealnie do „japońskiej leganzy” czy do opisanego LC. Chyba w tym tkwił sukces Lexusa jako marki – nie tylko trwałe auta, ale i komfortowe, które w razie potrzeby pokazują że mają osiągi.

   *do tego idealnie pasuje cytat z „Psów” Pasikowskiego: „wie Pan co, i to jest (k-) >motyla noga< skandal" – nie wiem kto stał za tym ale IMO bardzo złą decyzję podjął

   Odpowiedz

   • Czyli to nie tylko ja tak czytam te dwie popularne chińskie marki 😉 .

     Prawda też, że zwłaszcza najmniejszy z nowych SUV’ów Lexusa wygląda bardzo chińsko. Zresztą nie tylko on. Najnowszy Macan to ta sama historia.

     Ja to nawet rozumiem, że rynek chiński jest ogromny i chłonny i trzeba coś specjalnego mieć dla nich przygotowane, ale zawsze to były oddzielne modele.

     Odpowiedz

     • A to nie jest tak, że to chińskie samochody wyglądają bardziej „europejsko”? W dobie globalizacji wszystkie auta na świecie projektują ludzie ze wszystkich krajów świata. Znam człowieka, który projektował dla VAGa a potem Geely (Volvo). Pracował z ludźmi zewsząd praktycznie. A potem większość z nich pozwalniali i poprzenosili wszystko do Chin.
       Co ciekawe mówił mi, że projektanci mają bardzo ściśle wytyczone założenia i praktycznie nie ma miejsca na oryginalne pomysły – wszystko ma się mieścić w „genach marki” i odgórnych założeniach oraz budżetach, rzecz jasna. Nie ma jakiegoś wizjonera a la Giugiaro / Pininfarina / Michelotti tylko sztaby ludzi, normy, reguły, deadline’y itd.
       Globalizacja, standaryzacja, cięcie kosztów, optymalizacja fiskalna / ekonomiczna. Motoryzacja robi się nudniejsza i mniej emocjonująca co wynika z czystej ekonomii. I nie wierzę, żeby ten trend się odwrócił. To absolutnie nie tak, że się starzeję i narzekam, że kiedyś to było. Po prostu czasy się zmieniły. Takich już nie robią i nigdy nie będą.
       Wisienka na torcie jest taka, że motoryzacja staje się coraz mniej dostępna – poziom komplikacji pojazdów rośnie a ich ceny w relacji do przychodów wcale nie maleją, wręcz przeciwnie. Mało tego – koszt serwisowania i utrzymania również jest coraz większy bo nie wystarczy już zwykły warsztat z panem Heniem. Rosną za to gargantuiczne zyski coraz bardziej potężnych oligopoli; co zresztą dotyczy wszystkich (?) branż – nie tylko motoryzacyjnej.

     • Akurat zyski to są w wielu przypadkach ujemne, a w pozostałych o wiele niższe niż kilkadziesiąt lat temu. Oczywiście mówię o Europie i USA, gdzie z dawnych motoryzacyjnych potęg zostały resztki. Rozwija się przede wszystkim Azja, jakoś funkcjonuje też kilka europejskich firm z wyższej półki, ale i one opierają się głównie na rynkach azjatyckich, skąd stopniowo wypierają ich azjatyckie firmy.

     • @Carman No jest też Dżili, Boil Your Dog czy inny Sedes, chociaż ten ostatni wycofany z Polski jak pamiętam. No właśnie tej „hinolskości” nowych wozów nie kojarzę, chociaż z drugiej strony jak większość to suv/crossover w mniejszej czy większej budzie…

       @Daozi właśnie z tym wyglądem to mam wrażenie że różnie bywa – chociaż przyznam że się nie przyglądam bo nie chce mi się patrzeć ciągle na pseudoterenówki XD A z wizjonerstwem Dżiordżio czy Pininfariny to bym nie przesadzał, ci drudzy najlepiej rysowali Ferrari (w sumie jakby byli stworzeni tylko do tworzenia aut jednej marki), zaś Giugiaro robił mniejsze i większe własne autoplagiaty – no chyba że o takim wizjonerstwie mówisz, to się bym zgodził; teraz chyba wszyscy zrzynają od siebie nawzajem.

       @SzK mam wrażenie że jeszcze kilka-kilkanaście lat i z europejskich marek zostaną same wozy wyższej klasy i premium sportowe czy dla bogaczy. A resztę koncernów (Renault, koncern na S czy inne VW) to mniej lub bardziej Chińczycy wykupią – a potem większość firm zamkną albo będą sprzedawać swoje „przemetkowane” modele.

9. Moim zdaniem Lexus LC wygląda całkiem nieźle. 😉 Za to moim ulubionym Lexusem wszechczasów jest LFA. Prawdziwy majstersztyk i jeden z najwspanialszych supersamochodów czasów współczesnych.
   Pozdrawiam i cieszę się, że wielu ludzi zarówno w Polsce jak i w Norwegii zachwyca się czymś innym niż SUVami i crossoverami, które wszędzie widać na ulicach. 🙂

   Odpowiedz

10. LC jest piękny i wspaniały, szczególnie wnętrze, dopiero na fotach Szczepana uderzyło mnie jego zjawiskowość, ale osobiście bardziej mi leży RC. Jakoś tak bardziej „zwyczajnie” wygląda.
    A w sumie właśnie czy Maserati Gran Turismo ze swoim wolnossącym V8 nie jest jakoś alternatywne dla LC? No, niekoniecznie w kwestii jakości 🙂
    Z pozostałymi Lexami mam nie po drodze, jak już ktoś napisał – nijakie generyki. Podobny problem mam z Nissanem choćby, gdzie są kapitalne GTR, zetki czy Patrole, potem długo, długo nic i dopiero reszta, której kijem nie chciałbym trącić.

    I jeszcze refleksja – jak to powiedział znajomy kilka ładnych lat już sprzedający w salonach różnych marek – współcześnie samochody nie potrzebują więcej jak 200 koni do efektywnej jazdy, bo i tak nie ma gdzie ich używać. Smutne czasy nastały 😔

    Odpowiedz

    • Maserati ma już od dawna V6 biturbo

      Odpowiedz

    • Rzeczywiście tyle koni nie jest potrzebne do człapania w korku lub jazdy z prędkośćią 30km/h zwężoną Marszałkowska za „ekodriverem” w Priusie. Celowo w cudzysłowie, bo gamoń (to też nie jest obraźliwe tylko pieszczotliwe 😉 ) nie wie że snując się na baterii i tak zmusza silnik spalinowy do doładowywania baterii. W dodatku wprowadzenie SCT zmusiło mnie do zmiany mojego V6 na zwykłego 4 cylindrowca. O tempora, o mores!

      Odpowiedz

11. Ostatnio zastanawiałem się nad zmianą mojej 23-letniej E12, na coś nowszego – może jakaś Mazda bądź Honda. No, coś innego niż Toyota. A tu @SzK zapodaje materiał o LC. Po przeczytaniu nabrałem smaka na (znowuż ta Toyota) Lexusa. Nie na LC, ale taki 10-12 letni CT albo IS byłby jak znalazł 😀

    Odpowiedz

    • LC to niestety półka zbliżona do Bentleya, ja nawet o niej nie myślę. Ale np. RC jest jak najbardziej godny rozważenia – hybryda, 2,0 turbo albo V6 z USA.

      CT opisywałem jakiś czas temu – to jest w zasadzie Corolla z odrobinę lepszymi materiałami i detalami, IS – to samo na bazie Avensisa (dopiero GS/ES/LS są odrębnymi konstrukcjami). Niestety obu tych modeli już nie ma, a szkoda wielka. U Lexusa, jak wszędzie, zostały praktycznie same SUVy.

      Odpowiedz

      • ES z tego co mi wiadomo przez lata opierał się na Camry; niektóre (wszystkie?) generacje były wręcz przemetkowanymi Camry. IS pierwszej generacji to Toyota Altezza, nie wiem jak było z kolejną, to byłoby zaskakujące gdyby bazowała na Avensisie biorąc pod uwagę fakt, że to były auta z RWD i 6 cylindrami (pomijam nieudanego IS 220 d – jedynego diesla), podczas gdy Avensis to FWD z R4. Ale nigdy nie sprawdzałem detali, skoro tak piszesz…
        CT był chyba moim największym rozczarowaniem motoryzacyjnym. Auto w środku wygląda jak zwykły, tani kompakt. Plastiki są okrutnie koszmarne a samo auto nie sprawia wrażenia ani luksusowego, ani nie jest komfortowe ani – to już kwestia subiektywna – nie jest ładne. Nie posiadałem, tylko jechałem, może po jakimś czasie bym się przyzwyczaił. Ale chyba wymieniłbym znaczki Lexusa bo to auto nijak na nie nie zasługuje moim zdaniem. Zresztą to był właściwie hybrydowy Auris w innym kapeluszu i z wyższą ceną, więc czego tu oczekiwać.

      • a co nieudanego jest w IS220 ? bo to zapewne ten sam silnik 2.2 D4D który mam w Avensisie T25, który to już ma ponad milion i dalej jeździ, no co prawda silnik już wymieniony, ale przy prawie 700-set tysiącach, więc ciężko na niego narzekać

12. Piękne auto, a to, że się nie sprzedawało, to wg kombinacja obecnego wizerunku marki i kiepskiego marketingu. Mam wrażenie, że aktualnie przeciętny klient Lexusa, to taki klient Mercedesa z przed 30 lat, tj. człowiek w średnim wieku i starszy, któremu bardziej niż na fajerwerkach technicznych i stylistycznych zależy na tym żeby po prostu było dobrze i solidnie. LC nie wpisywał się w ten wizerunek dlatego tradycyjny klient go nie kupował (tzn. 30 lat temu kupiłby sobie w prezencie na 70 urodziny, tak jak kiedyś kupowali Mercedesa Coupe, ale dziś przychodząc do salonu na jazdę próbną ma alternatywę w postaci RX-a, gdzie nie będzie bolał kręgosłup przy wsiadaniu i który będzie bardziej stonowany stylistycznie). Oczywiście pozostają jeszcze młodsi klienci w rodzaju piłkarzy, właścicieli giełd kryptowalut itp, ale oni nie chodzą do salonu Lexusa, bo swoją karierę motoryzacyjną zaczynają od Mercedesa CLA, a sam Lexus LC był tak reklamowany, że nawet ja interesujący się motoryzacją średnio pamiętałem o jego istnieniu.

    Odpowiedz

    • Brzmi bardzo logicznie. Nie studiowałem profili klientów Lexusa, ale jako fan starych Mercedesów (nowych już absolutnie nie) potwierdzam, że Lexusy można uznać za ich kontynuatorów i że sam łypię okiem w kierunku używanych egzemplarzy, na wypadek konieczności wymiany C-Klasy. Ale na razie – odpukać!! C-Klasa jeździ bezawaryjnie, więc zamierzam ją trzymać, ile się będzie dało.

      Odpowiedz

      • To tak jak ja – od pewnego czasu łakomym okiem patrzę na ES-a, chociaż zmartwiło mnie, że nowy model jest za mało „grzybowy”.

      • Dołączę się: od wielu lat chodzi mi po głowie IS 250, który teraz już jest starym autem właściwie. Jeszcze RWD, jeszcze z V6 pod maską, jeszcze trochę „analogowy”, jeszcze bez koszmarnego przodu a la kombajn do przyprawy z Diuny. Ale trzeciego auta nie potrzebuję, a póki Camry żyje – zabytek to jednak zabytek.
        ES to tak naprawdę Camry z innym znaczkiem, jeździł ktoś nimi oboma? Jestem ciekaw na ile się różnią; czy faktycznie coś uzasadnia większą cenę Lexusa w tym przypadku?

13. Pamiętam lata temu artykuł o SUVach w wydaniu specjalnym MotoMagazynu, gdzie autor przewidywał zdominowanie rynku przez ten typ aut. Niestety.

    Odpowiedz

14. ładny kolor. to na pewno 🙂
    na pewno technicznie bardzo porządny
    ale z wyglądu mi się nie podoba, tak jak tu już ktoś pisał wyżej – zbyt burżujski/nowobogacki i myślę że temu się źle sprzedawał, wygląda jak wściekła wyścigówka i będąc taką pewnie miał by klientów (w cenie i jakości wykonania wnętrza (a co za tym idzie kosztów) amerykańskich muscle-carów)
    za drogie dla „nowych ruskich”
    za tanie dla burżujów
    za ekstrawagancki wygląd dla ceniących jakość i spokój
    więc i ja nie widzę grupy docelowej
    szkoda o tyle że znów zmniejszyła się różnorodność, choć ja za tym nawet bym się nie obejrzał na ulicy, ale ja się za gratami oglądam 🙂
    ale niejednego właściciela na pewno on bardzo cieszy, no i o to chodzi 🙂

    Odpowiedz

15. @Księgowy – rok temu sprzedałem Corollę E12 TS, do tej pory za nią tęsknię 😉 w zamian obecnie do floty domowej trafiła lizingowa yariska w hybrydzie, i… straszny paździerz z niej. Stara Karola była wykonana znacznie lepiej. Nie wspominając już, że człowiek przyzwyczajony do prymitywnych aut, a tu ciągle coś piszczy, mruga, brzęczy, rozprasza🙄
    Do niedawna Lexus w Stanach oferował bardzo fajny model – IS500 – czyli IS z tym pięciolitrowym V8. Jeszcze z klepsydrą, nie golarką na froncie😉
    @Daozi – red. Szary z Petrolhearta gdzieś kiedyś pisał, jak to w salonie gdzie pracował, stały obok siebie schodzący GS i wchodzący ES, no i w tym pierwszym było czuć premium, w drugim niekoniecznie.

    Dżizas, co ja robię ze swoim życiem, że się tu produkuję o tej porze🙃

    Odpowiedz

    • Oj, TS to już jest kosmos! Kiedyś chodziły opinie, że to wewnętrzna konkurencja dla Celiki VVTL. Osobiście też nie pozbywałbym się E12, ale miałem nią 10 lat temu stłuczkę i pomimo naprawy straszenie ruda weszła. Zwłaszcza w progi i nadkole. A jeśli chodzi o brzęczki to fakt – te nowe auta potrafią ostrzegać przed byle pierdołem, choć… czasem dobrze jak ostrzega przed fotopułpkami.
      IS500 przywodzi na myśl dawnego IS-F, którego jakieś sztuki czasem trafiają na rynek. Rozmarzyłem się 😀 Ale ceny ok. 120-180k cebulionów. Budżet nie dźwignie ani zakupu ani późniejszego utrzymania.

      Odpowiedz

      • Tak, też to czytałem, że niby dlatego podawali fałszywie zawyżony czas przyspieszenia Karoli🙂 moja bez stłuczki zaczęła rdzewieć na tylnych błotnikach
        W ogóle u mnie na rejonie jezdzi zwykła E12 w pakiecie TS, szczególnie fajnie wyglądają felgi 15″ we wzorze jaki na 17 miał kompresor😁

    • Miałem zwykłą Celicę (specjalnie nie TS) a Corollą E12 jechałem. Dwa światy. Celica była super niska, opływowa i bardzo lekka, Corolla TS to był zwyczajny kompakt, tyle, że z mocniejszym silnikiem. Bezsensownie wysokoobrotowym (tym samym co w Celice TS rzecz jasna). Różnice w przyspieszeniu mogły wynikać chociażby z aerodynamiki (chociaż nie porównywałem CX).
      W tamtym czasie powstało kilka podobnych pojazdów: średniej pojemności silnik (1,8 – 2) a mocy około 100 KM z litra. Za to cholernie wysokoobrotowe (Celica TS, Integra, S2000 itp.). No i to zniknęło, bo turbo jest wygodniejsze: moc dostępna przy niższych obrotach, a moment większy, zapewne zbyt mało było chętnych na kręcenie do 7500 obrotów, żeby poczuć moc.

      Odpowiedz

      • Chętnych na kręcenie wysoko trochę jest, ale niekoniecznie wśród grupy docelowej Corolli 🙂

      • Turbo chyba łatwiej skalibrować pod procedury laboratoryjne zwane testami spalania/emisji CO2.

      • Oczywiście. Silniki po tzw. downsizingu osiągają absurdalnie niskie wyniki spalania w testach, podczas gdy w praktyce palą całkiem podobnie do wolnossących o tej samej mocy.

16. Chyba każda japońska czy koreańska marka miała lub ma nadal centrum projektowe czy techniczne w USA. Nawet Daewoo je miało.

    Widać, że te dźwigienki wystające jak czułki z daszka zegarów to była ślepa, choć oryginalna i interesująca uliczka, bo Lexus we wszyskich modelach się z tego wycofał.

    Odpowiedz

17. Ciekawy pojazd. Lexusa zawsze postrzegalem jako ciut dopieszczoną Toyote, jak wyglaskany VW – Audi. Być moze wynilalo to znajomosci tylko dolnnych segmentow gamy modelowej.
    Natomoast ten to jest niesanowita jakosc na kolach. Parafrazujac slynne powiedzenie – Mercedes wsrod samochodow.
    Powloka lakiernicza jest niesanowita, jednak ciekaw jestem czy podwozie tez tak jest dopracowane jak nadwozie?

    Odpowiedz

    • Słusznie interpretujesz: tańsze Lexusy to dopieszczone Toyoty, te droższe to jednak coś innego. Jakość autentycznie porażająca.

      Odpowiedz

18. Kolejny samochód, w którym czytelność zegarów jest bardzo marna, przez przeładowanie wszelkimi informacjami. Zastanawiam się czy ten trend już taki zostanie, i czy kierowca koniecznie musi widzieć te wszystkie informacje przed sobą?
    Zegary dawniej wyglądały o wiele czytelniej gdy miały tylko najpotrzebniejsze 4 wskaźniki + miniaturowy wyświetlacz przebiegu. A dziś, brakuje tam tylko baby i dziada. Przecież większość informacji można przenieść na ekran centralny.

    Odpowiedz

    • Tak, prawda, przebodźcowanie – to pierwsze wrażenie dinozaura, takiego jak ja, po wejściu do zaawansowanego współczesnego samochodu.

      Ale warto pamiętać, że w Lexusie mamy HUD: prędkość, jej aktualne ograniczenie ze znaków, obroty i wskazówkę najbliższego skrętu z nawigacji widzisz cały czas na szybie, bez konieczności przesuwania wzroku i akomodacji soczewki. Tam nie ma żadnego nadmiaru. To naprawdę fajny wynalazek.

      Odpowiedz