PRZEJAŻDŻKA PO GODZINACH: GEST KOZAKIEWICZA

75 Comments on “PRZEJAŻDŻKA PO GODZINACH: GEST KOZAKIEWICZA”

1. Szkoda, że dzisiaj brakuje Mercedesowi, takiej odwagi jak 50 lat temu.

   Dziś Mercedes podobnej wielkości (czyli EQS) ma oczywiście napęd elektryczny i reklamowany jest przez niebinarną wyjątkowo brzydką postać (zapewne leworęczną) o nieokreślonej płci o bardzo postępowym kolorze skóry i wyjątkowo

   Skutek? Żenująco niski poziom sprzedaży i katastrofalne wyniki finansowe. Podobnie bylo z Jaguarem, którego reklama postawiła na krawędzi bankructwa (oba przypadki temat na osobny wpis)

   Zaznaczam od razu, że absolutnie nie mam nic przeciwko osobom o takim a nie innym kolorze skóry czy leworęcznym. (sam jestem leworęczny)

   Odpowiedz

   • A ja myślę, że odwagi mu nie brakuje i mamy właśnie do czynienia z podobną sytuacją co w 1975 – Mercedes dosłownie kilka tygodni temu ogłosił, że w AMG rezygnuje z 2-litrowych hybryd R4 w topowych wersjach na rzecz 4-litrowego podwójnie doładowanego V8.

     Odpowiedz

   • EQS to jest katastrofa jak chodzi o obcowanie z nim w rzeczywistości – zarówno jazda, jak i wnętrze. Stąd wyniki rynkowe i rabaty 200 tysięcy złotych. Mercedes próbował wmówić światu, że to elektryczna wersja S-klasy, ale na szczęście klienci nie okazali się tak głupi, jak sobie producent wymarzył 🙂

     Odpowiedz

   • „ciekawe” podejscie. jesli chodzi o binarnosc to mam przypuszczenie ze klienci sa b binarni – wola wozy niezawodne od tych slabych. Jaguar z zalet mial „aure”. MB dawno przestal okupowac podium rankingow niezawodnosci – nawet wg TUV. klienci co wielkorotnie wykazywal Szczepan uzywaja wiedzy kupujac samochody, reklamy bedace majsterszykami miewaja wplyw na sprzedaz (np VW „Garbus” w USA) ale najczesciej idzie to w parze z przyzwoita jakoscia reklamowanych samochodow i tzw „value for money”

     Odpowiedz

2. Jak nie lubię W116 (jest dla mnie nieproporcjonalny) to takiego mógłbym mieć.

   A co do nowego CLA: o wypraszam sobie. Czekam na dostawę dla małżonki. I o ile poprzednie wersję mają u mnie krechę – choć głównie za to, że znam dwie bardzo nieprzyjemne osoby jeżdżące nimi – co aktualna wersja jest jak najbardziej OK.

   Odpowiedz

   • Ależ ja nie mam nic przeciwko CLA – pisałem tylko, że dziś nikt nie zwraca uwagi na wyniki konkursu COTY. Kiedyś wygrana q nim naprawdę budziła respekt i podnosiła sprzedaż, dziś mało kto w ogóle pamięta, że ten konkurs jest jeszcze rozgrywany.

     Odpowiedz

3. Ten samochód to świetny przykład na postęp w motoryzacji. Obecnie najtańsza na rynku Dacia czy Fiat oferują sporo wyposażenia niedostępnego w tamtym samochodzie z dachu świata, nawet opcjonalnie. Ba! Mój 36-letni samochód ma kilka elementów, których tu nie było (choćby wspomniane pompowanie odcinka lędźwiowego czy elektryczne szyby i lusterka). A dzieli je raptem kilkanaście lat.
   Tylko właśnie – postęp idzie powoli, powoli i ciężko to wyłapać na pierwszy rzut oka.
   Natomiast klienci kupujący takie samochody zazwyczaj się nie przejmują kryzysami, bo po pierwsze – to oni na nich zyskują, a po trugie: bo mając miliony czy wrecz dziesiątki milionów ciężko stracić taką fortunę – trzeba być wyjątkowym głupcem lub pechowcem, żeby się odpowiednio nie zabezpieczyć i tak skończyć.
   Żeby nie brzmieć zbyt krytycznie – stan zachowania egzemplarza, zwłaszcza wnętrza, robi wrażenie. Podobnie jak niski przebieg, który trochę zaskakuje: ktoś kupił auto, z którego można prawie nie wysiadać i… rzadko do niego w ogóle wsiadał.

   Ostatnia refleksja to pewne porównanie: Niemcy ze swoją butą tworzyli auta takie jak powyższe: o polocie stylistycznym Panzerkampfwagenów i podobnej aparycji. Japończycy tworzyli za to dużo skromniej i wychodziły LSy400 czy może raczej Toyoty Century. Nie wiem na ile kiedyś, ale myślę, że jeszcze kilkadziesiąt lat temu pewien „charakter narodowy” dało się naprawdę świetnie wychwycić w produktach motoryzacyjnych (inny przykład – włoska sprezzatura – piękne auta, dolce vita, wykonane ze specyficzną dbałością, albo francuskie z nonkonformistycznymi rozwiązaniami, inne niż wszystko itp.).

   Odpowiedz

   • Ja myślę, że ten postęp dotyczy wszystkiego – robiąc po pracy zakupy w pobliskich delikatesach, możemy kupić produkty z całego świata, o których nie mógł marzyć nawet Ludwik XIV, a kupując tanią wycieczkę „last minute” polecieć do krajów, które 50 lat temu odwiedzali jedynie bohaterowie książek podróżniczych, nie dostrzegamy tego bo tak bardzo nam spowszedniało. O elektronice to już w ogóle nie ma co mówić – pamiętam jak próbowałem wyjaśnić mojej kilkuletniej wówczas córce, że jak byłem w jej wieku, to nie było komórek, ani komputerów, na co popatrzyła na mnie z niepokojem i zapytała „a czy wtedy były już samochody?”.

     Odpowiedz

   • U Mercedesa zwyczajem była indywidualizacja – chciałeś wypas, płaciłeś za wypas i go dostawałeś. Natomiast wiele osób w podeszłym wieku wzbraniało się przed gadżetami – tak jak my (w znacznie młodszym wieku) wzbraniamy się przed autonomiczną jazdą i „asystentami” kierowcy. Dlatego elektrycznych dodatków nie wciskano na siłę każdemu, a tylko sprzedawano chętnym.

     Co do fortun – podobno 3/4 firm przejętych przez latorośl założycieli upada w ciągu dwóch lat. Tak że nie powiedziałbym, że rodowy dorobek trudno stracić. Ze wszystkim na świecie trzeba się umieć obchodzić, a z pieniędzmi szczególnie. Ale oczywiście to prawda, że pewnymi rzeczami nasiąkamy w domu i przejmujemy umiejętności rodziców.

     Co do niskiego przebiegu – to zapewne nie był jedyny pojazd pierwszego właściciela, ani kolejnych też nie. Tak jak z Twoim Camry – też nim dużo nie jeździsz, bo to auto weekendowe, do delektowania się. 6,9-tka też pewnie wielu właścicielom służyła do celów reprezentacyjnych i do smakowania życia, a nie do stania w korkach codziennie o 7.00h.

     Natomiast niegdysiejszą różnorodność w motoryzacji i jej stopniowy zanik opisuję w co drugim artykule, więc zgadzam się w 100% z tym, co piszesz na ten temat.

     Odpowiedz

     • 23-letni Maybach 62, o którym wspomniałem w swoim komentarzu, jest od nowości w jednych rękach i ma dziś 85 tysięcy kilometrów przebiegu. Po prostu to samochód na specjalne okazje i być może tak samo traktowany był opisywany 6,9. Tego nie wiemy – być może jego właścicel na codzień jeździł beczką, a może wręcz przeciwnie – Pagodą, późniejszym SL-em lub Porsche 911.

     • Co do „zaniku różnorodności” patrząc na ofertę z ChRL mam odmienne spostrzeżenia

     • Dużo identycznych crossoverów to nie jest żadna różnorodność

     • Dzisiaj jest dużo identycznych CUVów, kiedyś było dużo identycznych sedanów.

   • Prawda odnośnie ostatniego akapitu. Dziś wszystko jest tak rozmydlone, rozmemłane, uśrednione i podobne do siebie, że jakiekolwiek charaktery pojazdów są mocno zatarte.

     Co do samochodu, kojarzy mi się tylko z jednym – a mianowicie Kapitanem Nemo i jego wściekle żółtym AMG 🙂

     Odpowiedz

4. Wspaniały pomnik inżynierii, jednak w tym nadwoziu typowe auto dla konesera – o ile W100 był monumentalny, o tyle dla przeciętnego odbiorcy w Polsce W116 bez względu na silnik to zawsze będzie tylko „taka dziwna beczka”. Pamiętam, że na początku lat 90-tych na mojej ulicy stało mocno zmęczone życiem W116 – byłem święcie przekonany, że to taka starsza wersja beczki, na co mój ojciec mówił – „nie to wersja na rynek amerykański – zwróć uwagę na automatyczną skrzynię biegów i zderzaki”.

   Odpowiedz

   • Tak, prawda – moje W116 też wielu ludzi nazywało „amerykańską Beczką”. Fakt, że dużo tych aut sprzedawało się w USA, może to przez to. Ale to był osobny, wyższy model, tyle że stylistycznie podobny, bo przez całą drugą połowę XX wieku obowiązywała u Mercedesa zasada, że każdy ich model ma wyglądać podobnie.

     Odpowiedz

5. Luksusowy Mercedes klasy S z czterobiegową skrzynią biegów, bez prawego lusterka, elektrycznych szyb, centralnego zamka i klimatyzacji. Takie rzeczy jeździły w latach 70.

   Dziś nawet najtańsze auta na polskim rynku posiadają wyżej wymienione seryjnie.

   To się nazywa Postęp.

   Odpowiedz

   • Powiem więcej – jeszcze w 90-tych latach jeździły. W140 też miało seryjne stalowe felgi, tapicerkę materiałową i brak klimy, tyle że wtedy jednak prawie wszyscy już za takie rzeczy dopłacali.

     Za to w W126 szyby na korbkę, itp. były powszechne.

     Odpowiedz

     • ja niedawno kupiłem zgnitą Zafirę w automacie z 2000r za 1500zł , bo mam dwie takie w ciągłym użytkowaniu, więc ta jest na części, i trafił się nietypowy model, normalnie jak bym to ja zamówił jak bym kupił ją jako nową – czyli ma automat i wspomaganie i nic więcej, bez klimy, 4 szyby na korbki (nawet nie wiedziałem że były Zafiry z korbkami z przodu!) bez świateł przeciwmgielnych, szyberdachu i stalowe felgi.

   • Dziś również nawet najtańsze auta posiadają ekrany dotykowe i przynajmniej kilka akustycznych ,,przypominaczy” o niewyjętym kluczyku, niezaciągniętym ręcznym itp.

     To się nazywa postęp.

     Odpowiedz

6. Imponujący samochód, faktycznie zwala z nóg jak to wspomniałeś Szczepanie w tekście. Zdjęcia wnętrza cudowne i przypomniały mi jak tęsknie za welurowymi tapicerkami. Miałem je oczywiście w dużo tańszych samochodach, ale i tak są dużo lepsze niż te nowe cerato-eko-skury („u” celowo). Nawet zwykła tkana tapicerka staje się coraz rzadsza.
   Mercedesowe V8 (przynajmniej w GLSie) nie będzie już tak bulgotać, bo ma być używany wał płaski, a nie przestrzenny. Tak jak w Ferrari, albo tak jak w zdublowanym R4, gdybym był złośliwy.
   I jeszcze uwaga do przełącznika świateł. Kojarzy mi się, że w autach VW też to tak działa, światła drogowe od siebie, a „mrugnięcie” do siebie. Wymaga do chwili przyzwyczajenia, bo zwykle spotykam się z dwupozycyjnym włącznikiem do siebie – mrugnięcie i drogowe. To chyba jakiś niemiecki standard.

   Odpowiedz

   • Co do V8: tak, wiem o co chodzi z wałem przestrzennym, ale np. M119 go miał, a i tak brzmi dużo spokojniej niż M100 (6,9) albo jakikolwiek amerykaniec. Stąd moje zaskoczenie.

     PS. M119 to pięciolitrówka z R129 i W140

     Odpowiedz

7. Co mnie zaskoczyło to jak dobrze zestarzał się projekt wnętrza. Nie samo wykonanie, a projekt. Gdyby nie suwaki, które prawie zawsze wyglądają kiepsko i jednak niedzisiejsze fotele to uszłoby jako nieanachroniczne może nawet dzisiaj. Elegancja w najlepszym wydaniu czyli wtedy kiedy nie można już nic ująć, a jednocześnie nie do końca banalnie. Boczki drzwi są fantastyczne.

   To, że turbodiesla oferowali tylko w Stanach pokazuje też, że trend wciskania czegoś klientom nie dlatego, że tego chcą/potrzebują tylko wymagają tego ci wyżej jest starszy niż się nam wydaje. W Europie przecież już wtedy paliwo było znacznie droższe niż w USA, a jednak tutaj ich nie oferowali, bo Ci co kupowali S-ki i tu i tam nie liczyli każdego grosza.

   No i wielkość. Nawet już zmniejszony zwykły Ford LTD był praktycznie tak samo długi jak przedłużane W116. Niemała część tej długości została ,,zmarnowana” na nadmiernie długą komorę silnika, więc i V8’ki wyglądają tam na mniejsze.

   Odpowiedz

   • Nawet W126 był w dieslu wyłącznie na USA. Dopiero W140 sprzedawali dieslowskie w Europie.

     Odpowiedz

   • Amerykanskie V8 były dość małe – tam powszechne było OHV a klawiatura wymaga znacznie mniejszej głowicy niż nawet dwuzaworowe OHC.

     Odpowiedz

8. Bardzo chętnie przyjąłbym 450 SEL 6.9 na stalowych felgach, z akrylowym lakierem i bez prawego lusterka! 😀

   Odpowiedz

   • Myślę, że nic trudnego do znalezienia 🙂 Ale klimę i elektryczne szyby niestety musisz mieć 🙂

     Odpowiedz

     • One mi akurat nie przeszkadzają. 🙂
       No i żeby był w jakimś fajnym kolorze, czyli nie biały/czarny/szary/srebrny.

     • spokojnie, klima i tak zawsze jest „do nabicia” 😉

     • Nie – w tym z artykułu działa doskonale. I w wielu innych klasylach, które testowałem, również. Bywała i „do nabicia”, jasne, ale to właśnie jedna z różnic między ofertami o cenach rosnących się o jedno zero.

     • @benny_pl
       Nabitą i działającą spotykałem już w klasykach z „nisko pięciocyfrową” ceną. 🙂

9. Czekałem na ten artykuł od pierwszej zajawki na fb i się doczekałem, było warto 🙂
   Kiedyś sobie robiłem mały eksperyment myślowy czy istnieje model samochodu, który łączy w sobie to, co lubię najbardziej i doszedłem do wniosku, że jest to właśnie W116 450SEL 6.9. Forma klasycznie stylizowanego sedana o ponadczasowej elegancji, citroenowski komfort, wielkie V8 na dokładkę i to wszystko w samochodzie marki, w której czuję się najbardziej „jak w domu”. Do ideału brakuje tylko by występował również w krótkiej wersji bo wolę sam prowadzić, ale zupełnie nie dziwi mnie, że Mercedes oferował go tylko w wersji długiej. Bardzo spodobały mi się słowa anonimowego klienta z prospektu: „Teraz jeżdżę inaczej, spokojniej – bo kto ma porządny samochód, rzadziej się denerwuje”. Dokładnie tak samo się czułem kiedy kilka lat temu byłem właścicielem W124 280E – był to jak dotychczas najmocniejszy (choć nie najszybszy) samochód jaki posiadałem, a jednocześnie jeździłem nim najspokojniej.

   Odpowiedz

   • Mercedesy mają w sobie coś takiego, że człowiek się uspokaja – nawet jeśli ma pod nogą V8. W BMW czy Audi czegoś takiego nie ma, nie wiem czemu.

     Odpowiedz

     • niestety, ale „dziś prawdziwych dresiarzy już nieeeeemaaaaa”
       już nawet Beemkami wleką się jak łajzy, większość objeżdżam moją 70 konną Astrą F w automacie… kilka lat temu nie do pomyślenia…

     • Myślę że to raczej kwestia ludzkiej psychiki, lat marketingu i zakodowanych w umyśle stereotypów niż faktycznie charakteru produktu. W końcu jaki charakter może mieć 2000 kg stali?

     • A jaki charakter może mieć 75 kg wody wymieszanej z białkami i związkami wapnia? Też żaden?

       Tym się człowiek różni od kamieni albo zwierząt, że ma umysł i emocje. Dlatego każdą rzecz postrzega zupełnie inaczej niż jako zlepek pewnej liczby cząstek elementarnych. Zupełnie inaczej postrzega nawet dwa pozornie identyczne zlepki, albo i ten sam zlepek w różnych momentach swojego życia. Na tym właśnie polega człowieczeństwo i cywilizacja.

     • To że Mercedesem jeździ się inaczej niż BMW, to nie podlega dyskusji. A czy to nazwiesz charakterem czy właściwościami produktu, to jedynie semantyka. To że te samochody inaczej oddziałowują na kierowców, wynika głównie z silnika, zawieszenia i układu kierowniczego – jeśli silnik chętniej się wkręca na obroty, ma sporo mocy, brzmi w określony sposób, a układ jezdny jest bezpośredni i responsywny, to taki samochód „zachęca” kierowcę do szybkiej jazdy w stopniu o wiele większym niż auto, które ma słaby silnik czy miękkie zawieszenie.

       Samochody jak najbardziej mają określony charakter, a nawet duszę. Kiedyś słuchałem świetnego audiobooka pt. „Motocyklizm, droga do mindfulnes”. W książce stary motocyklista uczył życia młodego motocyklistę poprzez zadawanie mu pytań. Zapytał, czy motocykl ma duszę, a potem dopytywał, gdzie ta dusza się znajduje. W silniku, ramie, kierownicy? Okazało się, że dusza motocyklisty jest w głowie motocyklisty. I tak samo jest z samochodami – jeden to czuje, drugi tego nie czuje. I obaj mają rację, jeden drugiemu nie udowodni swoich racji, ani nie nauczy drugiemu.

     • No właśnie, „charakter” produktu istnieje tylko w ludzkim umyśle. A ten dość łatwo zaprogramować. Sam znaczek ma gigantyczny wpływ. Gdyby pokazać dane produkty ludziom, ktorzy w ogole marek nie kojarzą mogliby mieć zupełnie inne odczucia.

     • Różne produkty przyciągają zupełnie różnych ludzi. Mercedesa i BMW wszyscy uznają za konkurentów, ale ludzi przesiadających się z jednej z tych marek na drugą jest bardzo niewielu – nie dlatego, że zostali zaprogramowani, tylko że większość z nich odrzuca „charakter” (albo też styl) tej drugiej marki. I niezupełnie jest tak, że to kwestia reklam, bo takie cechy jak poziom agresji czy elegancji większość z nas odkodowuje zgodnie z intencją projektanta nawet nie znając jego nazwiska ani pracodawcy.

       Oczywiście, że to leży w ludzkim umyśle, ale my jesteśmy ludźmi i członkami jakiejś cywilizacji. Wiele sygnałów jest zakodowanych kulturowo, ale wiele też mamy zapisane genetycznie, na bardzo niskim poziomie funkcjonowania mózgu. Np. odczytywanie emocji i intencji innych istot dokonuje się instynktownie i to postrzeganie przenosimy na przedmioty, a designerzy świetnie umieją tym operować.

     • Charakter jest w głowie odbiorcy, ale bynajmniej nie wynika głównie z marketingu, tylko z konkretnych i rzeczywistych cech samochodu.

       W dzisiejszych czasach klienci znacznie częściej migrują pomiędzy Mercedesem a BMW, a moim zdaniem wynika to stąd, że przeciętnie ludzie coraz mniej interesują się samochodami, przez co za bardzo nie wiedzą czego chcą i próbują różnych.

     • Wszystko zaczyna się od ludzkich potrzeb i oczekiwań. Zadaniem przedsiębiorcy jest odpowiedzieć na nie i w ten sposób zarobić pieniądze.

       Kiedyś tak to właśnie wyglądało – różne firmy celowały w różnych klientów i do nich się dostosowywały. Tu na tym forum nieraz czytamy,że ten W124 to dziadostwo i nie wiadomo skąd ten kult – po prostu pewne osoby mają inne oczekiwania i nie należą do grupy docelowej ówczesnego koncernu DB, a te, które należą, do dziś dałyby się pokroić za tamte auta. To się nazywa różnorodność i dbałość o zadowolenie klientów.

       Dziś jest inaczej – każdy chce sprzedawać wszystkim, więc zadowolonych klientów nie będzie – poza tymi, którym faktycznie wystarczy drogie logo i wielki ekran, a na resztę nie patrzą, bo nic o niej nie wiedzą. Już dobre 20 lat temu czytałem w którejś niemieckiej gazecie, że W203vjest twardszy od E46 – i że to oznacza, że obie firmy zawiodły swoich klientów i w przyszłości mogą stracić ich lojalność. I tak się właśnie stało – nawet ja, który od 28 lat jeżdżę Mercedesami, przy następnym zakupie auta prawdopodobnie nawet nie rozważę żadnego Mercedesa, bo ja szukam nie gwiazdy na masce, tylko konkretnego charakteru. Dziś pewnie nie znajdę go nigdzie, ale w takim razie nie mam ochoty płacić za logo i wszystkie aktualnie występujące problemy.

     • W114 czy e12? Ktory bedzie relaksować, a który zachęcać do szybkiej jazdy?

       W testach porównaniach z lat 70 ten twardy, bezpośredni, ostro reagujemy na gaz to był raczej Mercedes. BMW były chwalone za komfortowe zawieszenie.
       Ale pozycja Mercedesa była już ustalona – kupowali je ludzie, ktorzy już się zdążyli dorobić, albo taksowkarze, którzy szukali przede wszystkim niezawodnego narzędzia.

     • Nie znam się na E12 czy W114, więc musiałem szybko zweryfikować i okazuje się, że E12 było krytykowane za miękkie zawieszenie. Prawdopodobnie to jeden taki model, wyjątek który nie przekreśla reguły, a zarówno wcześniej, jak i później, BMW były bardziej sportowe od Mercedesów. Na przykładach które ja znam z autopsji: E30 vs W201, E36 vs W202, E46 vs W203, E90 vs W204, E34 vs W124, E39 vs W210, E60 vs W211, E63 vs C219, F10 vs W212, F01 vs W221, G11 vs W222 czg G70 vs W223, to dosłownie w każdym przypadku BMW były o wiele bardziej sportowe, tu nawet nie ma co porównywać. Dwie uwagi: w wspomnianym wyżej E46 opcjonalne zawieszenie M było niskie i twarde (producent dawał wybór klientowi), a E39 z silnikami V8 miało kiepskie układy kierownicze, ale i tak w kwestii całokształtu powyższe modele BMW od Mercedesów dzieli przepaść. Nawet współcześnie te samochody mocno się różnią: w BMW da się w pełni wyłączyć ESP, w Mercedesie najczęściej się nie da. xDrive też działa zupełnie inaczej niż 4Matic.

       Inna refleksja: zacząłem sprawdzać co mówili w latach 70-tych i przyszło mi do głowy, że co za różnica, co pisali dziennikarze. Dopiero po chwili zdałem sobie sprawę, że to przecież było 50 lat temu, wtedy dziennikarz motoryzacyjny to był szanowany i uczciwy zawód 😉 A dziś na każdego prawdziwego dziennikarza przypada kilkudziesięciu influencerów, którzy równie dobrze mogliby opowiadać o hodowli jedwabników i dlatego ciężko się dziś dowiedzieć czegoś sensownego, jeśli się samemu nie pojeździ.

   • Jak przeszedłem z 1.6 na v6 to miałem tak samo. Już nie było potrzeby zapier…

     Odpowiedz

10. Dzisiaj mięsny artykuł, a samochód tak imponujący, że aż napiszę długi komentarz, zwłaszcza że dawno nic nie pisałem 😉

    Co do pojemności 6,9, to Mercedes również dekady później „oszukiwał” – XXI-wieczne modele 63 AMG, choć na błotnikach mają oznaczenie 6,3, w rzeczywistości mają 6,2 litra – Niemcy, nomen omen, szwabią klientów 😉

    Jak chodzi o przejażdżki z sentymentu, to ja w przeszłości kilka lat jeździłem Fordem Galaxy mk3. Parę lat później przejechałem się z ciekawości Galaxy mk3 kolegi z redakcji petrolheart.pl i ze zdziwieniem odkryłem, że żadne wspomnienia nie wróciły. Ja jeździłem najniższą linią wyposażenia, dieslem z PowerShiftem, a Piotrek – topową wersją z benzynowym silnikiem i ręczną skrzynią. Widocznie inna konfiguracja wystarczy, żeby człowiek odbierał samochód inaczej, a co dopiero kiedy porównamy zgruzowane 280S do konkursowego 6,9…

    Zdziwiły mnie potężne doznania dźwiękowe w 6,9 i gdybym sam znalazł ten film na YT, to bym zakładał, że egzemplarz poddany został tuningowi. Mam przyjemność regularnie jeździć Maybachem 62 i tam w pewnym sensie jest podobnie – przy zamkniętych szybach jest znacznie ciszej niz we współczesnych samochodach, ale po otwarciu okien słychać potęgę tej maszyny – V12 pracuje zaskakująco donośnie, do tego czasem słychać powietrze z zawieszenia, wyraźnie też świszczą turbiny.

    W niemieckich markach premium do dzisiaj można za darmo zrezygnować z oznaczeń wersji silnika i moim zdaniem to bardzo fajna tradycja. Gdybym miał takie 6,9 jako klasyka, to bym chciał mieć ten znaczek, bo dodaktowo podkreśla wyjątkowość modelu. Moje wszystkie prywatne samochody były używane, więc nie ja decydowałem. W BMW E30 325i nie miałem oznaczenia, w E85 Z4 3.0i też nie, za to w E63 M6 znaczek był i co ciekawe w każdym przypadku było to zgodne z VIN-em. Z jednej strony bez znaczków jest ładnie, bo „czysto”, ale z drugiej strony, to ten wielki, trójkolorowy znaczek M ma coś w sobie, o ile nie przykleja się go samemu na jakiegoś cherlawego diesla 😉 Teraz zamówiłem Mercedesa V300 do wożenia klientów i celowo zostawiłem znaczek – niech wszyscy widzą, że to nie V220d, żaden diesel ani nie Vito 😉 To takie dyskretne podkreślenie, że nie ma klekotu czy wibracji, czyli trochę wyższy poziom usługi.

    Czytanie powyższego artykułu przypomina, czego brakuje nie tylko we współczesnej motoryzacji, ale i we współczesnym zachodnim świecie. Brakuje wielkich osiągnięć, niestrudzonego parcia do przodu i dumy z tego wszystkiego. Ten artykuł przeczytałem, a komentarz napisałem w… nowej S-klasie, S580e L. W pewnym sensie to współczesny odpowiednik testowanego 450 SEL i wiecie co? Ten samochód w żaden sposób nie jest imponujący, nie jest dopracowany do granic możliwości, w wielu dziedzinach jest gorszy od poprzedników. Irytujący w obsłudze przez wszechobecne ekrany i przyciski dotykowe zamiast osobnych, fizycznych. Miejscami niewygodny w użytkowaniu, ergonomia kuleje w kilku miejscach. Do tego wnętrze miejscami brzydkie stylistycznie. W223 jeżdżę na codzień od ponad dwóch lat i do wielu rozwiązań się nie przyzwyczaiłem. W internecie jak powiesz coś złego o ekranach, to prędzej czy później ktoś napisze, że hejtujesz, bo cię nie stać. To tak nie działa, mnóstwo współczesnych rozwiązań w motoryzacji to zwykłe dziadostwo, które należy piętnować.

    Kiedy pierwszy raz oglądałem W223 w salonie, to sprzedawca zachwalał same pierdoły, typu „największy HUD na rynku”. Pamiętam jak dziś:
    -Elektrycznie domykane drzwi w standardzie.
    -To świetnie, w W222 domykanie drzwi kierowcy zepsuło mi się po trzech latach…

    A gdybym zapytał takiego sprzedawcę, co ten nowy model ma lepszego do zaoferowania mi, jako kierowcy, lub moim klientom, dzięki którym ten samochód generuje zysk, to wiadomo, że ten nie miałby nic do powiedzenia. Bo samochód nie oferuje nic lepszego, za to w wielu dziedzinach nastąpił regres, co moim zdaniem w czasach W116 byłoby nie do pomyślenia.

    Odpowiedz

    • z tymi wspomnieniami to wielkie mi rzeczy 😉 FSO tą sztukę znało już na etapie produkcji, taki Duży Fiat to każdy był inny, każdym się inaczej jeździło mimo że niby wszystkie były takie same, tylko że w każdym co innego było złożone na odwal i całość dawała inne odczucia 😉

      Odpowiedz

    • Z tymi przechwałkami kto ma większego HUD-a 😉, to co ma biedak w salonie powiedzieć, jak cesarz jest nagi i nic nowego/lepszego nie ma do zaoferowania?

      Odpowiedz

11. Zdarzylo mi sie przejechac W116 z silnikiem diesla-tylko to byla wersja europejska z dodanym dieslem 3.0.Co ciekawe byl to oryginalnie wolnossak do ktorego wlasciciel dodal turbo od ktorejs polskiej ciezarowki-juz nie pamietam dokladnie.Ogolnie pan stal sie w swoim czasie lokalnym specem od tego modelu w Malopolsce-zwlaszcza w naprawach ASB.

    Odpowiedz

    • Właśnie dokładnie takie było moje pierwsze auto: W116 zeswapowane na 300D (OM617), tyle że bez turbo. Jako 17-latek ogromnie się cieszyłem 🙂 Całość była w stanie agonalnym, ale jak to ówczesny Mercedes, mimo ubytku znacznej części masy karoserii i niedziałania połowy wyposażenia jeździła niezawodnie. Zrobiłem tym wynalazkiem 33 tys. km, włącznie z wyprawą z Krakowa nad Bałtyk i niezliczonymi wyjazdami w góry, w lecie i zimie. Piękne wspomnienia – jak to zwykle w temacie pierwszego w życiu pojazdu samochodziarza 🙂

      Odpowiedz

      • całe szczęście że przynajmniej nie było zeswapowane na 200D 🙂

      • Takie też widziałem – np. W108 pana Y.Y., czyli pierwszy Mercedes, jakim byłem w życiu wieziony, w wieku 6 lat. Opisywałem to 🙂

      • Wspomnianego W116 kolega kupil od wlasciciela domu ktory remontowal w Niemczech pod sam koniec lat 70-tych.Mial na liczniku nieco powyzej 50kkm i bodajze 5 lat.Po powrocie do Polski zaczal nim jezdzic na taryfie oczywiscie-w malym miasteczku w polowie lat 80-tych to byl szok kulturowy.Pamietam ze chodzac z kolegami z technikum na piwo wybieralismy to auto powodujac wkurzenie wlasciciela bo piwiarnia byla blisko a on tracil kolejke 🙂 Oczywiscie wtedy jeszcze go nie znalem.W116 zrobilo u niego kilkaset tysiecy km i dopiero na przelomie wiekow wymienil je na BMW 735 LPG.

12. niezły ten moduł ABS-u, 100Watowe tranzystory mocy, można by z niego zrobić niezły wzmacniacz 😉 jak taki gdzieś będę widzieć na złomie to sobie wezmę na części 😉

    a Mercedes fajny, ładny, fajne fotele, no i fajnie musi iść
    kilka lat temu kolega z pracy miał takiego białego, tylko 280E 6 cylindrowego i z ręczną skrzynią, ale też w takim pięknym stanie jak nowy, też takie ładne niebieskie welury, ściągnął go skądś z zagranicy, i sprzedał za coś koło 15tyś zł

    Odpowiedz

13. Gesty gestami, a niecałe 42 konie z litra to jednak czysta malaise era 😛 Na stronie fastestlaps są skany starych testów, przyspieszenia, spalania, głośności, w tym porównanie z RR Silver Shadow. 450 SEL 6.9 robi ćwierć mili w 15,4s, sprint do 200 km/h zajmuje niecałe 36s – teraz są to mniej więcej osiągi Civica 1,5.
    Link: https://fastestlaps.com/models/mercedes-benz-450-sel-6-9

    Odpowiedz

    • Zupełnie normalny wskaźnik w tamtych czasach. 200-tka miała 95 KM, 250-tka – 129. Duży silnik miał być elastyczny, nie szybkoobrotowy.

      Dziś 7,5 sekundy do setki nie robi wrażenia, a wtedy to był poziom mniejszych Ferrari. To normalne, że w ciągu 50 lat jest postęp. Ówczesny Fiat 126 też jechał podobnie jak Mercedesy z 1925r. Coś w końcu ci inżynierowie robią przez całe pokolenia.

      Odpowiedz

14. Co do tych nagród COTY itp, to pamiętajmy, że puretech dostał kilka nagród silnika roku, więc ten tego…

    Odpowiedz

    • Bo oceniają nowe modele wchodzące na rynek, a nie kilkulatki – dzięki temu laureatami nagrody było mnóstwo samochodów słynących później z awaryjności, by przytoczyć tylko Rovera SD-1, Simcę 1307, czy NSU RO80.

      Odpowiedz

15. 6,9 litra u progu plastykowej ery w samochodzie z Europy – to jak za oceanem

    Odpowiedz

16. Moim zdaniem Mercedes W116 wygląda całkiem nieźle, ale W108/W109 to już jest stylistyczny majstersztyk. Uwielbiam ten model, szczególnie 300SEL 6.3 z tego samego powodu, co Pagodę. Oba zostały zaprojekowanego przez jednego z najwspanialszych projektantów wszechczasów, czyli Paula Bracqa. Nie było, nie ma i nigdy nie będzie drugiego takiego stylisty jak Bracq. Do dzisiaj jego projekty Mercedesa wyglądają przepięknie, szczególnie W108 i Pagoda. 🙂

    Odpowiedz

17. Ahhh… Co za tekst i zdjęcia… oraz egzemplarz…

    To i ja dodam coś od siebie:

    1) @SzK, często w tekście wspominasz o kraju eksportu oraz kupującym ten model w tej wersji – Iran oraz były szach;
    mam rozumieć, że nagranie soczystego (medium rare, niczym w Big Kahuna w Pulp Fiction) dźwięku mercedesa akurat na irańskich/perskich blaszkach z yt to czysty przypadek? 😉

    2) prócz wspomnianego „Ronina”, Mercedes-Benz 450 SEL 6.9 był ważnym składnikiem „Zagubionej autostrady” Davida Lyncha: https://pics.imcdb.org/0is706/losthighwaymercedes450s.6175.jpg

    3) taki Mercedes-Benz zagrał również (mój nick zobowiązuje 🙂 ) w odcinku nr 14 seria 1 serialu Miami Vice – Golden Triangle.

    4) w pościgu w „Roninie” ścigający poruszają się niemieckimi autami w wersjach V8 (Audi S8 D2 to równie zacna wersja samochodu luksusowego), ścigani francuskimi modelami V6….

    Odpowiedz

    • Ad 1) Nagranie wyskoczyło na YT jako pierwsze, nie patrzyłem w ogóle na rejestrację, tylko słuchałem czy odpowiada temu, co ja usłyszałem 🙂

      Odpowiedz

18. (Nie)Dyskretny urok mercedesowskiej burżuazji sprzed pół wieku. Wspaniały przykład topowego modelu W116 w europejskim wydaniu, pozbawionego zderzaków wykonanych z podkładów kolejowych, wyłupiastych reflektorów, nie grzeszącego niezawodnością układu Climate Control i zupełnie nie pasujących do całości białych pasów na oponach. Posiadający za to welurową tapicerkę we wspaniałym kolorze, „kultowy radioodtwarzacz” i przede wszystkim elegancję, której nie mają już współczesne Mercedesy.
    Nawiązując do nieprzyjemnych odgłosów wydawanych przez podstawowowe diesle spod znaku gwiazdy, to odcinkek „Rozkład jazdy” serialu „07 zgłoś się” zawiera scenę, w której beżowy W115 wydaje dźwięki godne startującego, sowieckiego sputnika 😉

    Odpowiedz

    • Amerykańskie wersje Mercedesów zawsze wyglądały okropnie. Niestety na rynku klasyków dominują, bo w USA sprzedaż była bardzo duża, ale ich ceny są najniższe, z powodu brzydoty i zazwyczaj kiepskiego stanu (w Stanach nie ma technicznej kultury utrzymywania oryginalności auta, w zamian drutuje się tak, żeby po prostu działało, a rynek klasyków nie ceni ulepów).

      Stare diesle są powolne i brzmią jak traktory, ale dla mnie ten dźwięk ma w sobie coś uspokajającego, budzącego zaufanie. Być może to kwestia wspomnień z dzieciństwa (na tej samej zasadzie człowiek uspokaja się w pozycji embrionalnej 🙂 ), ale to nie tylko moje zdanie. To jest brzmienie traktora, ale wyjątkowo solidnego i niezawodnego 🙂

      Odpowiedz

      • Miałem okazję widzieć (i słyszeć) na żywo traktory napędzane płaskogłową v8 Forda i 12v71.
        Zresztą stare ciągniki generalnie fajnie brzmią – stosunkowo niskie obroty i prosta konstrukcja wydechu „robią robotę”. Moim zdaniem zdecydowanie lepiej niż wyjące R6 w beemkach czy inne sportowo pierdzące po odjęciu gazu wydechy.

      • Ja także mam pozytywne skojarzenia związane z brzmieniem starego diesla. Z racji tego, że w latach PRL-u praktycznie wszystkie sprowadzane do nas „zachodnie” samochody napędzane były dieslami, jako dziecko byłem przekonany, że tak brzmią wszystkie „zachodnie” auta i charakterystyczny terkot budził we mnie skojarzenie z autem „wyższej” klasy.

      • Coś w tym jest – mój znajomy wiózł mnie „piątką” BMW z pierwszym 3.0d pod maską, brzmiało to twardo ale mocarnie. I jechało bardzo przyjemnie.

      • Taka jest niestety smutna prawda o paskudach z rynku amerykańskiego.
        Natomiast dźwięki dieslowskich „traktorów”, chociaż niezbyt przyjemne dla ucha, były swoistym gwarantem tego, że pojazd je wydający dowiezie pasażerów tam, gdzie chcą, bez większych problemów, zwłaszcza w porównaniu z wyrobami demoludowymi;-)

19. Archetyp limuzyny. Tutaj jeszcze w nieźle odpychającej się wersji. Tu jusz nie ma co dodawać. Nie miałbym nic przeciwko jeżdżeniu takim mercem, mimo, że podwójne zderzaki są paskudne. Gdzieś się spotkałem z informacją, że Rolls Royce Silver Spirit z 1980 był pod względem kształtu inspirowany S klasą.

    Ja starych samochodów nie uważam za „łagodne i niewinne”. Próby podkreślenia „dynamizmu” są stare jak świat. Nawet GAZ M20 z linią fastbacka i dziobatą maską czy niski Citroen TA nie robią wrażenia łagodnych, podcięty front 125 czy poszerzenia nadkoli Golfa też nie sprawiają wrażenia łagodności. W116 ma masę płaszczyzn sprawiających imponujące wrażenie, porównywalne z łagodnością architektury socrealizmu czy brutalizmu. Miałem okazję widzieć kiedyś na żywo czarną W112. Ta wyglądała równie łagodnie co facet w fedorze i czarnych skórzanych rękawiczkach celujący do człowieka z rewolweru.

    Mercedes dość długo się trzymał 4 biegowych automatów ze sprzęgłem hydrokinetycznym – ponieważ sprzęgło w przeciwieństwie do przekładni nie wzmacnia momentu potrzebował krótkiej 1 do ruszania. Podejrzewam, że to był 4 biegowy automat ze słabszych odmian, w mocniejszych szarpnęli się na przekładnię i można było zrezygnować z problematycznego dodatkowego biegu.

    Nie bardzo widzę w jaki sposób konstrukcja zamka miałaby ułatwiać otwarcie samochodu bez kluczyków. Stożkowy kołek tylko ustala pozycję, występ na rygiel jest od spodu tej tulei… Możliwe, że dało się to otworzyć wkładając drut przy szybie, ale to tak jakby mówić, że silnik jest kiepski bo się ukręcają półosie…

    A na deser amerykańskie porównanie mniejszej S-ki z amerykańskim „średniakiem” (USA wtedy to jednak inny świat):
    https://www.curbsideclassic.com/vintage-reviews/vintage-review-1973-oldsmobile-cutlass-salon-versus-1973-mercedes-450se-no-joke-car-and-driver-compares-a-colonnade-to-an-s-class/

    Odpowiedz

    • Co do Rollsa – sam pisałem o tym, że on był inspirowany W116 🙂 Przyznawał się do tego otwarcie projektant.

      Z oceną poziomu agresji przewagę mają ludzie starsi, którzy oldtimery pamiętają z czasów ich nowości. Ja świetnie pamiętam, jak 190-tki i W124 wręcz onieśmielały wyglądem, jak dzisiaj mega-SUVy. No ale wtedy po ulicach jeździły zupełnie inne auta niż dziś.

      Skrzynie ze sprzęgłem hydrokinetycznym i z konwerterem to odrębne konstrukcje. Lista znajduje się tutaj, niestety bez wymienionych modeli aut, które z nich korzystały: https://en.wikipedia.org/wiki/List_of_Mercedes-Benz_transmissions. Krótka jedynka istniałą też w skrzyniach z konwerterem, ale w słabszych modelach (tzn. 4-6 cylindrowych, trzy biegi miały V8).

      Miałem taką skrzynię 3+1-biegową w C123. Ta jedynka trochę zagmatwała sterowanie, bo auto normalnie ruszało z dwójki (czyli było trzybiegowe), z wyjątkiem ruszania z kick-downu lub z trybu L. Tryb L w czasie jazdy blokował dwójkę i jedynie po pełnym zatrzymaniu wrzucał jedynkę, którą z kolei po ruszeniu trzymał do maksymalnych obrotów bez względu na wszystko (chcąc wrzucić wcześniej dwójkę trzeba było ręcznie zmienić na S i ewentualnie potem z powrotem na L). Ot, uroki bezmózgowych skrzyń automatycznych, sterowanych wyłącznie podciśnieniem i linką gazu 🙂 Ale na co dzień nie trzeba było się tym martwić, bo tryb D nadawał się do jazdy przez 90% czasu (tylko w wysokich górach, zwłaszcza na zjazdach, wrzucałem S dla przyhamowania silnikiem).

      Co do zamka – nie znam się na włamywaniu do aut, więc nie wiem, dlaczego zamki MB to ułatwiały, ale tak czytałem już dawno: że wielu właścicieli straciło przez to swoje auta, ale niejednemu uratowało to życie. Mercedesy były ponoć łatwym łupem dla złodziei, ale nie wiem dokładnie dlaczego.

      Odpowiedz

20. „Podejrzewam, że to był 4 biegowy automat ze słabszych odmian, w mocniejszych szarpnęli się na przekładnię i można było” dorzucę moje 4 grosze- W 116 miał wszystkie automaty na Wandlerze ( tak samo jak W123). Slabsze ver. W4B 025 , mocniejsze z 6.9 włącznie W3A 050. Era sprzęgieł hyd. skończyła się dla Mercedesa w 1972 na /8. nigdy nie kręciły mnie Automaty i dlatego nie wiele o nich mogę powiedzieć. Wiem tylko ze stare K – automaty to aktualnie poszukiwany towar, o ile jest sprawny.

    Odpowiedz

21. Pamiętam kiedyś przy okazji premiery W221 Jeremy Clarskon w Top Gear powiedział, „jak chcesz zobaczyć co będzie standardem za kilkanaście lat w każdym samochodzie to zobacz co jest dzisiaj standardem w S-klasie”. I czytając ten artykuł dobitnie się zgadzam. Z tym, że to czy postęp idzie „powoli” czy szybko to jest kwestia względna. Obecny tutaj tempomat stał się standardem w klasie kompaktów jakieś 30 lat później. Natomiast o czujnikach parkowania nikt jeszcze nie myślał. W pierwszych W140 pojawiły się słynne antenki , bodajże od 1995 oferowano już ultradźwiękowe czujniki, które już od 2005 około są standardem w segmencie D. Wszystko tak naprawdę zależy od kosztu produkcji danego gadżetu. Jeszcze Golfy mkIV , Civici VI i Corolle E11 z przełomu wieków mogły mieć szyby na korbę. Co do braku wyraźnej różnicy między w222, a w223, to wydaje mi się, że jest to kwestia tego że motoryzacja osiągnęła już swój peak. Tak naprawdę w222 jest już samochodem półautonomicznym. Bajki o latających samochodach pozostaną bajkami. Kto by kiedyś pomyślał , że samochody będą same hamować przed przeszkodą, czy same parkować. Czego można więcej wymagac od auta? Przy czym w hybrydowych wersjach limuzyny te spalają wiadomo o wiele mniej paliwa niż poprzednich. Reasumując uważam, iż każda S-klasa była symbolem nowoczesności w swoje epoce i z pewnością każda będzie wyznaczać nowe standardy.

    SzK wspominałeś, że niektórzy piszą, że W124 to gówno etc etc. Kurcze ja mam wrażenie, że ty patrzysz na to auto z pozycji sentymentu. Ja osobiście testowałem i W124 i Audi 100 C3 i BMW E34. I szczerze mówiąc to najbardziej mi podeszło E34 pomimo iż po swoich przygodach z E46 raczej już się nie zdecyduje na żadną współczesną BMW. Niemniej silniki serii M50 są w stanie zrobić przebiegi porównywalne i wyższe z mercedesowkim OM617. Ogólnie tamte lata to była taka epoka. Od samochodów oczekiwano prostoty konstrukcji i trwałości przy czym osiągi się zdecydowanie polepszyły względem poprzednich lat. Na youtube spokojnie znajdziesz Hondy Accord i Toyoty Camry z tamtych lat co przejechały ponad milion mil. Oczywiście wpadki się zdarzały jak np. pierwszy diesel BMW tj. M21d24. Niemniej szczerze W124 jest jednym z wielu aut z tamtej epoki które jest w stanie zrobić gigantyczne przebiegi bez większych awarii i nie ma co się oszukiwać. Mi osobiście totalnie nie podchodzi wnętrze w124, no ale co kto lubi. Jak najbardziej cenię ten model. Na plus w W124 można uznać tak szeroką gamę nadwozi i silników. e34 i 100 c3 występowało tylko jako sedan i kombi, no, ale od odmian sportowych była 80ka i seria 3. A co do polskiego kultu W124 jak najbardziej zgodzę się, że jest przesadzony, jest to następstwo kultu w115 i w123 (który był tak naprawdę głebokim liftingiem strichachtera). W latach 80 czasach kartkowej benzyny był to stosunkowo łatwo dostępny diesel , bo podaż zajeżdżonych i porozbijanych egzemplarzy w RFN była ogromna, o wiele większa niż konkurencji. Jakieś tam możliwości importu wiadomo były. Pewnie gdybyśmy graniczyli z Francją to taki sam kult roztaczał by się na postojach taksówek wobec Peugeota 504 i 505. Reasumując W124 nie jest „gównem” , ale jego kult w pewnych kręgach uważam za zdecydowanie przesadzony.

    Co do nowych Mercedesów to mój ojciec od 2 lat jeździ GLA 250 z 2015 , zrobił już ponad 40 tysięcy kilometrów i poza eksploatacją absolutnie nic się nie działo. Marka ta nie straciła charakteru, tylko po prostu dostosowała go do epoki. I szczerze to Mercedesy po 2010 są o wiele trwalsze niż konkurencja. Zobacz jakie problemy mają ludzie z F10 , czy g11. Zobacz jak awaryjne są skrzynie Audi Stronic, Mercedes po serii wpadek z klasą V, W210 , w211, w203 naprawdę się poprawił. Ze współczesnych samochodów marek premium wybrałbym zdecydowanie Mercedesa. To jak chcesz zrezygnować z Mercedesa to na co chcesz się przesiąść Szczepanie? 😉

    Odpowiedz

    • Nie mam pojęcia na co. Na razie nie przesiadam się na nic, jeżdżę W204, dokąd się da. A potem się zastanowię, zależnie od sytuacji.

      Odpowiedz

      • @SzK, jeździj póki go SCT nie wyruguje z miasta hahha.

      • To jest Euro 5, czyli dla benzyny to samo co Euro VI. Strefa ma bezterminowe zwolnienie dla mieszkańców, a co do wyrugowywania, to prędzej my zrobimy to z prezydentem i SCT niż oni z nami. Referendum jest za 4 tygodnie.

      • I z całego serca życzę Wam wysokiej frekwencji na referendum w Krakowie. Jako Warszawiak obserwuję sytuację na bieżąco z zapartym tchem i życzę sobie by i u nas pojawił się taki zryw społeczny. Niestety, mało prawdopodobne ponieważ opcja polityczna rządząca w Warszawie wciąż bez problemu osiąga poparcie powyżej 60%. My również mamy dość konsekwentnego niszczenia miasta i utrudniania życia mieszkańców w imię ideologii oraz niegospodarnego zarządzania miejskim budżetem.