PRZEJAŻDŻKA PO GODZINACH: HIPSTERSKI DYPTYK

101 Comments on “PRZEJAŻDŻKA PO GODZINACH: HIPSTERSKI DYPTYK”

1. Właśnie chciałem napomnieć, że to fascynujące, że echa Ro80 dalej mocno pobrzmiewają w stylistyce współczesnych Audi. To tylko dowodzi, jak ponadczasowa to była stylistyka w tamtych latach. Inna sprawa, że z tego „vorsprung durch technik” niewiele dziś zostało. Tapicerka w Ro80 obłędna, aż żal patrzeć, że dziś używa się tylko skóry lub wyjątkowo nieprzyjemnych szmat.

   • Tak – zabawne, że w latach 70/80 początkowo poszli w kanciaste formy, natomiast już Audi 80 z lat 86-94 z daleka wygląda jak głęboki lifting RO-80, nawet boczki drzwi ma podobne.

2. To jest ciekawe jak zwykły silnik spalinowy przez lata (mimo wielu wad i nie doskonałości) wychodził zwycięsko z pojedynków z teoretycznie lepszymi rozwiązaniami. Najpierw silnik parowy, później elektryczny, Wankla czy na koniec w XXI w. dzięki ekologii Diesla.

   • Myślę, że to w dużej części kwestia władowania w silnik tłokowy bilionów monet, w ciągu grubo ponad stulecia. Tam wszystkie problemy są dawno rozwiązane, a nikt nie ma drugie tyle zasobów, by kolejne stulecie spędzić na wyważaniu otwartych drzwi. Trudno przewidzieć, jak wyglądałaby motoryzacja, gdyby wszystkie koncepcje napędu wystartowały w jednym czasie. Ale na benzynowy silnik czterosuwowy poświęcono wielokrotnie więcej pracy i pieniędzy niż na jakikolwiek inny, dlatego dzisiaj trudno z nim konkurować.

   • Jeśli idzie o komercyjne samoloty to silniki tłokowe zostały praktycznie wyparte przez turbiny gazowe (tu rozmiar/masa ma znaczenie a i tak przez 90% czasu masz manetkę w pozycji 75% gazu).
     Energetyka to też głównie turbiny. Silniki okrętowe to wciąż często dwusuwowe diesle.
     W samochodzie masz bardzo dużą rozpiętość warunków pracy. Tutaj silniki tłokowe sprawdzają się najlepiej. Możesz mieć prawie dowolny stopień sprężania, komory spalania mają korzystny kształt (w wanklu są fatalne i tego nie poprawisz), łatwo to wszystko wykonać z wystarczającą precyzją…
     Jak na razie wszystkie rewolucje próbowały rozwiązać problemy, których nie ma, stwarzając masę nowych (od „dziwnych” kształtów wymagających zegarmistrzowskiej precyzji w wykonaniu współpracujących elementów, przez umieszczenie komponentów w permanentnie wysokiej temperaturze po labirynty na drodze gazów)…

   • Przecież na początku napęd elektryczny był zdecydowanie lepszy niż spalinowy.

3. To jest absolutnie niemerytroryczny komentarz, ale ten NSU zielony ma boski kolor!!! Pomarańczowe były w prospektach, ale zielony. Trochę podobne miały Fiaty Bravo z 1996, i może Peugeoty 307 z około 2001. Ale niesamowity kolor!!

   • Dlaczego niemerytoryczny?

     Jaskrawe kolory pochodne to esencja lat 70-tych, wtedy forsowano takie lakiery jako poprawiające widoczność samochodu na drodze (o czym wspominałem niedawno w teście Forda Fiesty).

     • No niemerytoryczny bo się wpisuje w dowcip: jakie ma Pani auto? Czerwone!. Ale pomijajac technikalia i Wankla, to i ten pomarańczowy, i ten zielony sa super niesamowite. Ja mam akurat nieprzyjemność chodzić do pracy ze stacji kolejowej przez korpo-parkinig, no i tego, ten. Ale wśród srebrno-czarnych samochodów fascynuje mnie dlaczego sa osoby które wybieraja na auto taki szary w kolorze pasty BHP. Dla młodszych osób – to taki szary-szary. Grupa VAG jak coś.

     • Pamiętam pastę BHP, u taty w zakładzie konserwacji schodziła tonami 🙂 Podobno u tych ludzi decydują „względy praktyczne”, że niby brudu nie widać. Na mojej błękitnej C-Klasie też nie, a kremowe wnętrze wystarczy wyczyścić i zaimpregnować raz w roku (no i oczywiście dokupić gumowe maty pod nogi), żeby wyglądało cały czas pięknie.

     • Osobiście też jestem fanem kolorowych samochodów (czyli nie czarnych, szarych, białych, srebrnych czy granatowych w kolorze niemal czarnym), ale wybierać to sobie można, jak się kupuje nowe auto.
       Natomiast powtórzę to, co już wielokrotnie pisałem: dla większości kupujących samochód to takie droższe AGD. Fani motoryzacji to nisza, coraz węższa w dzisiejszych czasach.
       A skoro potem taki srebrny czy czarny wóz łatwiej jest odsprzedać, a do tego uchodzą za „eleganckie” i „poważne”… Na dodatek nie wyróżniają się za bardzo, a niektórym wszak o to chodzi.

       Poza tym przyznaję, z autopsji, że srebrne i szare faktycznie najlepiej znoszą brud. Białe wprawdzie szarzeją, ale równomiernie, więc też ujdą. Gorzej z czarnymi – miałem takie auto raz i nigdy więcej, za nic. Tam widać każdy paproch, rysę, przetarcie – wszystko. Do tego nagrzewają się jak piekarnik. Czarnym ewentualnie pojadę po raz ostatni…

4. Za zrobienie K70 na bazie Ro80 ktoś w VW powinien dostać dożywocie. To auto ma cudowny design.
   Niestety NSU jak wielu innych przed nimi i po nich zapłaciło za bycie pionierem.
   A w latach 60 to auto wyglądało kosmicznie.
   W dzisiejszych czasach, można by z budy Ro80 i nowych gratów zrobić cudownego restmoda.

   • K70 planowało NSU – to oznaczenie pochodziło to silnika „konwencjonalnego”, podczas gdy Ro80 – od „rotacyjnego”. To miało być ubezpieczenie na wypadek niewypału, ale nie zdążyli go już dokończyć i wprowadzić. Nie wiem natomiast, na ile Volkswagen zmodyfikował projekt. Być może on faktycznie miał bardziej przypominać Ro80, tylko został zmieniony?

     • @SzK, a mnie właśnie zastanawia czemu dopiero po przejęciu NSU Volkswagen „poszedł w innowacje” dzięki czemu jak wiemy powstał Golf. Państwowy koncern nie zapewniał wystarczających środków aby dane było inżynierom zaprojektować coś bardziej zaawansowanego niż boxer chłodzony powietrzem?

     • O tym cały wpis był:
       https://automobilownia.pl/ta-co-sie-lubi-powtarzac-zastapic-legende/

5. Piękne auto – gratulacje dla właściciela. Zawsze zdumiewa mnie, że w Polsce ludzie potrafią mieć pochowane po garażach takie perełki.

   • Wojtek ma większość modeli NSU. A znam ludzi, którzy pięknych perełek mają około setki (dokładnej liczby sami nie pamiętają). Wystarczy zresztą odwiedzić spoty w większym mieście, żeby zobaczyć, jaka jest skala zjawiska.

   • Perełek w Polsce jest mnóstwo. Widziałem sporo rzadkich aut, z Alfą 8C, GMC Syclone i Alfą SZ na czele. Wiem też, że w Katowicach (lub w okolicy Katowic) ktoś ma Lancię Deltę S4. Nie Integrale – właśnie S4. Ogólnie rzecz biorąc, jakby się nagle okazało na jakimś zlocie, że ktoś wystawił Hakosukę i Duesenberga na polskich blachach, tobym się nie zdziwił ani trochę 🙂

6. Warto zauważyć, że silnik Wankla jest jednym z głównych tematów w fenomenalnej książce „Awantura w Niekłaju” znakomitego autora książek dla młodzieży Edmunda Niziurskiego.

   Śmierdzi tam co prawda komunustyczną propagandą (silnik chcą ukraść wstretni złodzieje na żołdzie imperialistów a sam silnik przedstawiony jest jako genialny polski wynalazek) ale zapewne taki był warunek wydania książki.

   Powieść czyta się świetnie, napisana z humorem, w lekkim stylu była pierwszym medium, w którym przeczytałem o silniku Wankla – w książce jest też w przystępny sposób opisany sposób działania silnika zarówno tradycyjnego jak i tego beztłokowego.

   • O, nie znałem tego. Ale ja takiej literatury zasadniczo nie czytałem – z przygodowych książek młodzieżowych zaliczyłem Szklarskiego i Verne’a, natomiast Niziurskiego czy Nienackiego akurat nie (w telewizji oglądałem „Pana Samochodzika”, ale to tyle).

     • Ale nie mieszajmy dwóch systemów walutowych. Nienacki od Pana Samochodzika to taki PRL-owski Bond, akcja, sensacja, szpiedzy, templariusze, pościg po berlince, auto które każdy jednak wolał żeby było Ferrari a nie Schwimmwagenem :). A Nizuirski to zabawa słowem i konwencja, persony typu Wieńczysław Nieszczególny, albo rozprawki co to jest misuira (he he, nic od misia, podkoszulka pod zbroję z kółeczek). Że o Wanklu to w sumie nie zapamiętałem. A i tak obu się czytało z wypiekami, Szkalrskiego oczywiście też!

7. Czterocylindrowe silniki NSU Prinz napedzały także motocykle Munch Mammut – niezwykle drogie i potężne jak na tamte czasy jednoslady.

8. Swoją drogą silniki wankla o ile wiem mają się całkiem dobrze w innych zastosowania niż samochody np. skutery śnieżne czy mikro generatory. Znalazłem kiedyś w sieci stronę o mikro silniczkach spalinowych – najmniejszy silnik wankla miał rotor o średnicy 0,7 mm. Zasilane są mieszanką powietrza z eterem i nie potrzebują układu zapłonowego czy typowego gaźnika.

   • Ależ w samochodach też. Mazda ciągle walczy z wanklem. W MX3 r-ev silnik Wankla napędza generator, który tylko ładuje akumulatory i nie ma żadnego bezpośredniego przełożenia na koła. Pracuje tylko w optymalnym zakresie obrotów. Taka ni to hybryda ni to elektryk. Ma zasięg na samym prądzie do 80 km, ale zielonych tablic do niego nie dają.

     • No Mazda robi różne dziwne rzeczy. Żeby wszyscy mówili o Mazdzie, że robi inaczej. Pod tym względem to na pewno działa 🙂

     • Jak kiedyś Citroen, ale to już historia, w sam raz, na Automobilowni

     • Nie dają, bo po przeliczeniu to całkiem sporo pali ten japoński Gagarin😉

     • Zielone tablice dają tylko przy braku jakiegokolwiek napędu spalinowego. Żadne hybrydy, nawet plug-in, zielonych tablic nie dostaną.

     • W motorsporcie silniki wankla Nadal moga miec potencjal. Rob Dahm zbudowal 12 rotorowy doladowany silniki wankla, ktory ma wielki potencjal do drag racingu.

   • W laboratorium w pracy mam 3 lotnicze silniki Wankla. Jeden dwuwirnikowy o mocy 75 kW, i dwa jedno wirnikowe. Z racji tego, że w czasie operacji lotniczych silnik napędzający śmigło spędza prawie 80% czasu na jednym zakresie obrotowym…to mają większą żywotność niż w aplikacjach motoryzacyjnych. W autach zużycie przyspiesza częsta zmiana prędkości obrotowej…

9. Tyle problemów w trwałością tego silnika że aż prosi się o konwersję na EV i bezawaryjne latanie takim restomodem.

   • Fuj…

   • A nie prościej kupić nowego elektryka? Po co w ogóle bawić się w zabytki, jeśli nie chcesz obcować z zabytkiem?

     • @SzK, dokładnie też nie zrozumiem nigdy mody na pakowanie silników od nowszych AMG do starych skrzydlaków.

     • A ja rozumiem, chociaż nie popieram i pewnie bym czegoś podobnego nie zrobił. Powiedzmy, że masz piękny samochód, zabytkowy. Jest piękny, natomiast wolny i dużo pali, hamuje słabo, nawet ze skręcaniem różnie. No to wsadzasz mu współczesne bebechy, i jeździsz przyjemnie a zarazem pięknym autem. To nie relikwia (no chyba, że, nie wiem – masz Toyotę 2000 GT).
       Albo kupujesz ładne auto zabytkowe, ale silnik kaput, a części znajdują się tylko w rzeczywistości równoległej. Oddałbyś resztę na szrot? W takim wypadku – jakbym miał środki, wsadziłbym inne wnętrzności i jeździł.

10. Ro80 to jeden z tych samochodów, które chciałbym, żeby mi się podobały, ale jednak nie trafiają w gust.
    Sporo ciekawych rozwiązań, wyróżniający się wygląd (zwłaszcza, jak się weźmie pod uwagę, że to właściwie rówieśnik Fiata 124/125)… no ale nie.
    Widziałem raz na żywo. No nie miał „tego czegoś”. Dźwięku silnika nie pamiętam, czyli pewnie nic ciekawego, ale za to smród bogatej mieszanki niezapomniany. Współczesne samochody pachną zdecydowanie lepiej.
    Wankel okazał się ślepą drogą rozwoju techniku (z wielu względów). I w sumie spodziewałem się, że taki silnik będzie lżejszy. W poszukiwaniu wag silników znalazłem taką tabelkę: https://www.gomog.com/allmorgan/engineweights.html
    2 litrowy DOHC Fiata ważył około 150 kg, 3.5 litrowa aluminiowa V8 Rovera 180.

    • ndv, to były czasy, w których zapach mieszanki był przyjemny i powszechnie akceptowany, jak woda kolońska „Prastara”, powszechny i codzienny dzięki Syrenom, Trabantom i Wartburgom, Saabów u nas się prawie nie spotykało.

    • Na bogato chodzą praktycznie wszystkie stare gaźnikowce, ale w wanklach dochodzi do tego spalanie oleju.

      Sylwetka Ro80 też nie jest moją ulubioną, bo ja wolę klasykę, natomiast awangardowość też można docenić.

      • Na bogato stroi sie silniki mające problemy z chłodzeniem, zeby zmniejszyc temperature spalania. Z mojego ogródka wysilone silniki tłokowe chłodzone powietrzem. Wankiel ma ten sam problem więc wydaje sie to naturalne.

      • Akurat smród przy odpalaniu Ro80 wynikał raczej z kiepskiego kształtu komory spalania. Stosunek powierzchni do objętości wymusza podlanie benzyną przy rozruchu, żeby to w ogóle chciało pracować, bo na zimnych sciankach skrapla sie benzyna i plomien gasnie. Z drugiej strony właśnie przy wysokich obciążeniach powinno to zapobiegać stukaniu (wiec i zmniejszać zapotrzebowanie na benzynę do chlodzenia).

      • Przez pierwszą minutę leci niebieski dym olejowy, potem już nie. Zjawisko jest opisywane w artykułach o tym aucie, sam o nim wspominałem w artykule historycznym (można sobie sprawdzić). I dokładnie to widziałem w praktyce – niebieski dym jak w dwusuwie, przez pierwszą minutę. Ponoć tym intensywniejszy, im auto dłużej stało.

11. Takie pytanie mam do SZANOWNEGO autora:
    Jak stoimy na światłach na biegu , to autko pełza i trzeba je trzymać hamulcem ?
    Pozdrawiam serdecznie!

    • Tak, pełza. Tam jest klasyczny konwerter, jak w staromodnej, hydrokinetycznej skrzyni automatycznej. Jedyna różnica to konieczność ręcznej zmiany biegów (chyba że bardzo nie mamy ochoty, wtedy można jeździć wyłącznie na dwójce lub trójce, przy pewnych kompromisach).

      PS Wojtek prosił mnie, żeby na skrzyżowaniach mimo wszystko wyrzucać na luz, bo wankel bardzo nie lubi aż tak niskich obrotów, kiedy zapala się lampka ciśnienia oleju. Oczywiście stosowałem się do jego prośby (na wolnych obrotach na luzie lampka oleju się nie świeci), chociaż instrukcja obsługi niczego takiego nie nakazuje.

      Serdecznie pozdrawiam Szanownego Wiernego Czytelnika!!

      • to nie można po prostu nieco podnieść wolnych obrotów na przepustnicy? wiadomo mocniej wtedy ciągnie no ale to nie jest szkodliwe dla skrzyni/konwertera, jeśli ma chłodnicę oleju

12. Jak byłem dzieciakiem, znajomy mojego ojca miał NSU Prinz. Ciemnoczerwone. Ze względu na to, że nigdzie takiego auta wtedy nie można było uświadczyć, nigdzie w pobliżu, zawsze zwracałem na nie uwagę. Pamiętam jak charakterystycznie brzmiał silnik. Jednak to Ro80 spowodowało u mnie, lata później, opad szczęki jak poczytałem o nim, chyba w Auto Moto, albo Auto, Dziś i Jutro. Nie pamiętam, ale znalazłbym ten artykuł, gdybym przekopał moje przepastne archiwa prasy moto 😉 To była niesamowita konstrukcja, na swoje czasy. Silnik, naprawdę wtedy nowoczesne nadwozie ze stylistyką, która naprawdę mogła się podobać. Jak się okazało, tylko koneserom.
    Jakże trafny był opis z prospektów, przywoływany tutaj przez Szczepana, po raz drugi. Kiedyś reklama nie kłamała, aż w takim stopniu jak teraz, nie manipulowano też tak odbiorcami. Niestety, wczesna technika Wankla, poległa przez słabe technologie. Dzisiaj, taki silnik dojechałby, pewnie z 250 tys. km, do remontu i nie było by wtopy. Niesamowity był też przepis/pomysł na tę skrzynię biegów. Nie trzeba obsługiwać sprzęgła, wiem, to niewielki problem, i w mieście nie trzeba zmieniać biegów. Naprawdę nie zgodzę się z tylko jednym stwierdzeniem. Tym o wnętrzu. „Piękna tutaj nie uświadczymy”. A g… uzik prawda! Tutaj uświadczymy tzw. Piękno prostoty. Coś, jak w muzyce Dire Straits. jednego z moich ulubionych bandów.

13. Strasznie mi z profilu i z daleka Prinz przypomina Zaporożca. Dopiero zbliżenie na front faktycznie dało obraz miniconvaira.
    Swoją drogą, Zaporożec też się okazał ślepą uliczką ze swoim V4 😉

    • Dlatego go zwą Wania Prinz 😉 Zaporożec też ciekawy, bo ma V4 😉 Ruskie wzorowali się na obu tych autach.

    • Zaporożec kojarzy mi się z Prinzem 4L, ale silnik ma konotacje z Taunusem 12M.. Tylko, że silnik Forda chodził ciszej i dłużej, w myśl rosyjskiej zasady: tiszej budziesz, dalej zajdziosz. Ale silnik Zaporożca był odstępstwem od tej reguły.

14. @PstrykEJ9 Mechatronik robi swiete restomody W111/W113 na bazie motorow M113, znajomy konczy prototyp 912 z gratami od tesli na pelna certyfikacje serii na rynek niemiecki.
    Restomody to nowa i fajna nisza na rynku renowacji pojazdow, zwlaszcza dla klientow ktorzy szukaja czegos innego. Takie 912 ktore w oryginale jezdzi slabo, dostaje motor 300 konny, hamulce i zawias od serii g, no i bizesowo sie to dobrze spina bo ladna baza w usa kosztuje 15kusd.

    • Nowa? To słowo jest chyba znane od 20 lat. A ulepy powstawały od zawsze.
      Czy fajna?
      To zależy od indywidualnej oceny. Ja bym wolał oryginał. Pocięty oryginał traci wartość. Albo kit cara zbudowanego pode mnie. Wartość restomoda jest taka sama jak doinwestowanej terenowki z mostami patrola, silnikiem bmw i 38 calowymi kołami – 60 groszy za kilogram.

    • No ja rozumiem, że 300 KM to lepiej niż 90, ale żeby mieć 300 KM, nie trzeba wcale dewastować zabytku. Biznesowo na pewno się spina, bo wierzę, że są ludzie lubiący zgrywać oldtimerowców, bo to dzisiaj modne, ale to jest normalne niszczenie dziedzictwa ludzkości, nic więcej. Chcesz mieć 300 KM, kup 300-konny samochód, zabytki zostaw tym, którzy chcą zabytków.

      • Ja bym tu zostawił jednak pewne zastrzeżenie: jeżeli mamy zabytek rzadki, coś szczególnego, to owszem – zostawmy go lepiej (chociaż mamy wolność – teoretycznie można i 250 GTO kupić i przerobić na kwietnik. To tylko przedmiot użytkowy, a i nielegalne to nie jest). Ale jak mamy jeden z dwóch milionów wyprodukowanych i stu tysięcy jeżdżących, to bez przesady – tego kwiatu jest pół światu.

15. Za gówniarza za pierwsze zarobione pieniądze kupiłem takiego Prinza 1000 na chodzie w bdb stanie rocznik 68 a wszystko działo się pod koniec lat 90.
    Niestety nie wydoliłem finansowo i musiałem go sprzedać ale to był mój pierwsze samochód.
    Warto nadmienić, że silnik Prinza był wykorzystywany w motocyklu Munch, chyba pierwsze rzędowa czwórka to była, jeszcze przed CB750.

    • Do komenarza Onyfrego:
      Munch to nie był pierwszy motocykl z rzędową czwórką. W Stanach były już przed wojną, na pewno Indian takie produkował po wykupieniu specjalizującej się w nich marki, której nazwa wyleciała mi z głowy. W Europie był duński Nimbus.

16. @ndv @SzK ja tez kocham oryginaly, aczkolwiek uwazam ze renowacja pojazdow robiona zgodnie ze sztuka ma rozne wymiary i nie osmielibym sie nazwac tej roboty ulepem 😉

    https://youtu.be/5V-p3Gw17CY?si=pSzI5C-KT9_JtFKo

    • Dobra robota jest dobrą robotą, nie przeczę. Ale co innego jakość pracy, a co innego jej cel. Gdyby ktoś zrujnował średniowieczną katedrę, żeby na miejscu postawić najwspanialszy biurowiec świata, to byłaby to wielka strata dla ludzkości, niezależnie od wspaniałości biurowca. To są dwie zupełnie osobne sprawy.

      • niema co popadać w skrajności, wg mnie o wiele lepiej, jak ktoś zbuduje taki fajny samochód jak w w.w linku, niż jak by poszedł na złom jak jakieś pewnie ponad 90% egzemplarzy, poza tym nowsze Mercedesy są po prostu paskudne (okulary w szczególności), więc nie dziwię się, że ktoś całą mechanikę przełożył do ładnej klasycznej budy, ja tam popieram 🙂
        porównanie ze średniowieczną katedrą (lub dowolnym innym zabytkowym budykniem) jest kiepskie z tego powodu, że to jednostkowy egzemplarz i z tym się zgodzę, że zniszczenie jakiegoś jednostkowego prototypu samochodu żeby z niego zrobić cokolwiek innego jest tak samo karygodne, ale tu mamy jednak do czynienia z dość popularnym modelem

      • Popularny do czasu. Każdy zniszczony egzemplarz pomniejsza pulę, a później nagle zaskoczenie – ups, tego już nie ma, a kiedyś tyle tego jeździło…

17. A gdyby zaadoptowal te katedre do nowoczesnych wymagan nie ingerujac w forme i styl? 🙂 Restomody to rowniez forma ocalenia zabytkow, przykladem niech bedzie elektryfikacja serii 107. Auta piekne, ale klopotliwe i paliwozerne w odniesieniu do osiagow ktore oferuja.

    • Silnik to jeden z najważniejszych elementów auta. Jego wymiana całkowicie niszczy istotę danego modelu.

      Chcesz jeździć elektrykiem, kup elektryka, a nie udawaj konesera szlachtując świadectwo historii. Nie mam pojęcia, po co komu klasyczna karoseria wokół nowych podzespołów. Żeby udawać znawcę? FIVA już lata temu wypowiedziała się, że nie będzie uznawać takich wynalazków za pojazdy historyczne i że uważa je za dewastację historii.

      • Mi chodzi bardziej o uwspolczesnienie klasykow dla szerszego grona uzytkownikow. Wielu ludzi chcialo by jezdzic autami z lat 1950/80 na daily, lecz nie robia tego ze wzgledow praktycznych. Jesli mozna sprawic ze wiecej aut zostanie uratowanych spod plotu aby cieszyc swoich wlascicieli, to uwazam ze to krok w dobrym kierunku.

      • „Wielu ludzi by chciało chodzić po wysokich górach, ale nie robi tego ze względów praktycznych. Jeśli by wybudować autostradę na szczyt, a najlepiej lądowisko dla helikopterów, obok luksusowy hotel i restaurację, to by na pewno więcej ludzi chodziło w góry i cieszyło się przyrodą”.

        Nie, to by nie było chodzenie po górach, tylko ich niszczenie, wyłącznie dla pochwalenia się przed sobą i bliźnimi, że coś się „zaliczyło”. Nie jest to absolutnie krok we właściwym kierunku. Jeśli chcesz 5-gwiazdkowego hotelu, to sobie jedź tam, gdzie on stoi, a góry zostaw pasjonatom gór, którzy chcą tam wyjść o własnych siłach, pokonując wszystkie przeciwności. Na tym polega chodzenie po górach zamiast leżenia na plaży, że się człowiek męczy i marznie – dlatego właśnie jest to wyczyn, żeby gdzieś się wspiąć. To samo tyczy się samochodów i różnicy między klasyką, a nowoczesnością.

      • jak to się nie robi? a kolejki górskie choćby na Gubałówkę to co? setki ludzi codziennie płaci chore pieniądze żeby tam sobie wjechać, posiedzieć, zdjęcia zrobić i zjechać.
        Jestem pewien, że jak na Mont Everest zrobili by jakąś kolejkę to tłumy by się ustawiały chętnych „zdobyć szczyt” 😉

      • Gubałówka to nie góra, tylko fragment miasta, gdzie mieszkają ludzie i można wyjechać autem. Kolejki na prawdziwe góry są w Tatrach dwie, na Kasprowy Wierch i słowacka na Łomnicę. Tak, tyle niech sobie będzie, ale wystarczy.

    • Ależ ja wiem, że zamki/pałace były przez lata przebudowywane przez kolejnych właścicieli na pałę, ale nie udawajmy, że pałac z XIX wieku ma dużo wspólnego z XV wieczna warownią.

      Jeśli ktoś se chce wsadzić na podwozie Golfa budę z Ferrari z lat 60 w celu ułatwienia eksploatacji to w sumie jego sprawa, ale nie udawajmy, ze taki ulep ma cokolwiek wspólnego z oryginałem.

      Jeśli wytnę pół obrazu bo wolę Mone Lise topless na jakims weselszym tle to bedzie właśnie taki restomod (i tak, wiem, historia zna masę odwrotnych przypadków, jak i ludzi przy których Dżugaszwili to w sumie miły gość).

      • Zwroc uwage ze branza powoli zaczyna odpowiadac na zapotrzebowanie o ktorym wspominam. ID. Buzz, Renault 5 E-Tech, nie wziely sie znikad. Fajnie byloby gdyby czesc tego lifestylowego rynku przejely elektryczne restomody, a na ulicach przybylo nieco bardziej kolorowych aut. Wszelkiego rodzaju klasyki w stylu opli, fordow, peugeoty, prlowskie wynalazki, moga zaczac przezywac renesans, dzis ich wartosc powoduje ze tylko nieliczni je remontuja bo finansowo lepiej sobie odbudowac pagode albo 911.

      • Disco polo też odpowiada na zapotrzebowanie, a sklepów monopolowych mam wokół bloku więcej niż piekarni.

        Jeszcze raz, ostatni, powtórzę: kto chce nowoczesności, niech kupi nowoczesne auto, a nie posyła unikaty do rzeźni, żeby wypchać szlachetną skórę byle czym ze sklepu. Zabytki podlegają ochronie prawnej w każdym cywilizowanym kraju – a jeśli są sposoby na ominięcie zakazów, to nie oznacza, że tak powinniśmy robić. Każdy myślący człowiek odróżnia nowe od starego i umie zdecydować, co mu odpowiada, bez niszczenia dziedzictwa ludzkości. To, że mnie nie stać na kupienie zabytkowego pałacu, nie oznacza, że mogę z niego wyrwać kawałek i postawić na swojej działce. To jest barbarzyństwo, nawet jeśli inni tak robią.

      • Wszystko pozostaje kwestią zachowania proporcji – wymiana silnika to przegięcie, ale wg mnie zainstalowanie np lepszych współczesnych hamulców nie pozbawia auta charakteru, a może zwiększyć bezpieczeństwo i ułatwić jego codzienną eksploatację.

      • Oczywiście. Sam mam w SLu przewody hamulcowe w oplocie stalowym, współczesne klocki sportowe (miękkie, żeby lepiej hamowały), radio Bluetooth (o klasycznym wyglądzie) i gumowe maty na podłodze, żeby nie brudzić dywanów butami. W starszych autach ludzie dokładają elektryczne wentylatory i alternatory zamiast prądnic. Ale to są drobiazgi, łatwo odwracalne (oryginalne części zachowuje się w garażu, zabezpieczone) i niezmieniające zachowania auta. A jeśli o taką zmianę właśnie chodzi, to jedynym logicznym wyjściem jest zakup młodszego auta.

      • nie wyobrażam sobie wesela czy dyskoteki bez Disco Polo 🙂 nie jestem jakimś miłośnikiem tej muzyki ale jest sporo fajnych kawałków bez których bawić się ciężko, zresztą sam parę razy byłem DJ-em i przy starych Boysach/Akcencie ludzie się bawią najlepiej, oraz przy starym Italo Disco z lat 70 które i ja bardzo lubię 🙂

        to jest i tak o wiele lepsza muzyka niż to współczesne niewiadomoco z jakiegoś radia „bZdET” czy innego „erefen ef em”

      • Oczywiście że na wesele disco polo jest OK. Ale mój komentarz dotyczył czego innego – robienia z popularności jedynego kryterium wartości. A to niestety błąd.

      • No dobrze to teraz pytanie: co z przeróbkami samochodów w sposób nieodwracalny, ale zgodnie z duchem epoki? Nie chodzi mi przy tym tylko o wsadzenie 2-litrowego DOHC do Fiata, czy Poloneza, ale zrobienie hot roda na aucie z lat 30., czy lowridera na krążowniku z lat 70. Ewentualnie repliki auta rajdowego, w którym przecież 90% oryginalnej tkanki idzie do śmietnika na rzecz sportowych foteli, klatki bezpieczeństwa i często zupełnie innego zespołu napędowego. Czy takie zachowania należy raczej piętnować, bo często na taką rzeźnię idą rokujące auta, czy raczej popierać, że ktoś poszedł w pokazywanie różnorodności tamtych czasów?

      • Ja jestem wolnościowcem i ogólnie nie mam zamiaru ludziom niczego zabraniać. Natomiast jak zauważyliśmy już wcześniej w dyskusji, wszystko zależy od rzadkości występowania danego modelu: jeśli szlachtujemy Forda A, wciąż występującego w dziesiątkach tysięcy egzemplarzy, to nie ma się czego czepiać, ale jeśli mówimy o czymś bardzo rzadkim, to uważam, że to karygodne niszczenie zabytków.

        Natomiast abstrahując od tego wciąż podtrzymuję, że jeśli ktoś chce korzystać z zalet nowoczesnej techniki, to nie powinien do tego celu niszczyć zabytkowej skorupy, bo nie ma ku temu żadnego powodu. Wiem, że niektórzy tak chcą, ale po prostu tego nie pochwalam, bo ochrona dziedzictwa ludzkości jest dla mnie bardzo ważna. Czy to w przypadku architektury, czy motoryzacji.

        Oczywiście można mieć inne zdanie niż ja, tyle że jak sam zauważyłeś, pewne operacje są nieodwracalne i bezpowrotnie niszczą zabytek. A niszczenie rzadkich zabytków trudno pochwalać.

      • o jak bardzo szanuje taki punkt widzenia i jednoczesznie szanuje!

    • Z całym szacunkiem, ale to jest robienie kurtyzany z logiki. Jeśli auto jest kłopotliwe i paliwożerne, to należy kupić nowsze auto, które nie będzie miało tych cech. Zabawa w klasyki to godzenie się z ich zaletami i wadami, a przede wszystkim utrzymywanie historii i przeniesienie w czasie, a nie pójście na łatwiznę i wmawianie sobie, że ma się fantastycznego klasyka, który tak właściwie nie ma nic wspólnego ze swoim dziedzictwem. Takie 912 może było słabe, ale ono właśnie takie miało być. Gdyby wszyscy poszli tym tropem, za chwilę na rynku byłyby wyłącznie topowe wersje modelu, bez możliwości doświadczenia wrażeń, jakie dawała wersja „budżetowa”. Całość bardziej przyrównałbym to do pozostawienia katedry z zewnątrz w pierwotnej formie oraz bezrefleksyjnego usunięcia całego wystroju wnętrza i wstawienia tam nowoczesnego marketu. Tak szczerze, rynek restomodów mocno zalatuje mi rozrywką dla snobów i pozerów.

      • Jak osobiście nie przepadam za restomodami, bo faktycznie zalatują rozrywką dla „snobów i pozerów”, tak jednak nie wylewałbym dziecka z kąpielą.
        Podawałem już wyżej przykład 2000 GT. To przepiękny wóz. Ale powstało ich 337 sztuk. Pewnie istnieje mniej niż 300 na świecie. Czy pociąłbym ją na restomoda? W życiu, ale bardzo chętnie kupiłbym replikę z wyglądem wnętrza i zewnętrza a mechaniką, powiedzmy Supry. Nie robią takich niestety.
        Ale gdyby podobnie podobałby mi się absolutnie przewartościowany Mustang (których natłukli tyle co komarów na Mazurach), to nie miałbym skrupułów zmodyfikować jakiegoś, zwłaszcza, że oryginalne części bym pewnie sprzedał, na pewno nie wyrzucał.
        Poza tym – to co właściciel zrobi ze swoim autem to jednak jego sprawa. To cienka granica; czego możemy zakazać, a czego nie? Czy jakbym kupił Rembrandta i użył jako podkładki pod śniadanie, to mogę to zrobić, czy nie? Długi temat…

      • Zasadniczo zgadzam się, że w dzisiejszych czasach nie jest (jeszcze) zbrodnią szlachtowanie Polonezów, Trabantów, albo BMW E46, których wciąż jeździ od groma. Tutaj nie chodzi o to, żeby zachować na wieki 100% produkcji każdego modelu, bo to jest niemożliwe. Natomiast bardzo łatwo przegapić moment, w którym dany samochód przechodzi z szufladki „gruz stojący na każdym rogu” do „kurka wodna, po co ja to sprzedawałem za 300 zł, dziś miałbym super rarytas do Topacza!!”

        Po drugie – mówisz o modelach bez dostępu do części. Ale tak się składa, że z nich akurat nikt nie robi restomodów, bo nimi nie można szpanować. Części nie ma do starych japończyków, starych francuzów (z wyjątkiem Hydrocytryn), itp. Ale dziwnym trafem restomody zawsze powstają z Porszaków, Dżagów i Mercedesów (ale wyłącznie tych dwudrzwiowych, nigdy taksówkarskich). Części do nich jest ile kto chce, w dwudziestu specyfikacjach.

        Więc to nie ma nic wspólnego z „ratowaniem” czegokolwiek, a co najwyżej z pozowaniem na konesera, z włamywaniem się na rympał do świata, do którego się nie należy z przyczyn wcale niekoniecznie finansowych (restomody wcale tanie nie są), tylko mentalnych. Bo żeby cieszyć się klasyką i akceptować całe dobrodziejstwo inwentarza, trzeba mieć nie tyle kasę (tu można wiele nadrobić własną pracą, jeśli się umie), co tzw. potrzeby wyższe. Tak samo jak z chodzeniem po muzeach, po górach, uprawianiem sportu, itp. Jeśli się to kocha, to jakoś się środki zdobędzie, a jeśli chce się tylko pozować, to chodzi się do opery przysypiając na widowni, albo ładuje silnik Tesli do 60-letniego auta, nawet nie kojarząc genezy i historii modelu.

        Po trzecie – tak, jako libertarianin zgadzam się, że człowiek ze swoją własnością może zrobić PRAWIE wszystko. Bo nawet libertarianie uznają wartości nadrzędne – tym różnią się od demokratów, że demokraci mogą „demokratycznie” przegłosować, że wolno im okraść bogatszego albo zabić chorego, a libertarianie nie. Z tego samego powodu nie można wylać przepracowanego oleju do rzeki, mimo że jest moją własnością, albo zburzyć średniowiecznego zamku, nawet jeśli go kupię. Z pewnymi kategoriami zabytków techniki jest tak samo, chociaż oczywiście można – i nawet należy – dyskutować o tym, jak daleko taka ochrona ma sięgać.

      • czemu od razu zakładacie, że ktoś chce pozować i udawać cokolwiek? może mu się po prostu podoba taki klasyczny samochód, a w dzisiejszych czasach niema żadnych ładnych samochodów (jedynie nowy Samurai/Jimny)
        więc jeśli umie / ma kasę żeby mu ktoś zrobił taki wymarzony samochód z wymarzonym zespołem napędowym to czemu nie?
        Niema samochodu idealnego, jak się chce mieć idealny, trzeba sobie go samemu złożyć z najfajniejszych (wg własnych kryteriów) części

        ja na ten przykład najchętniej złożył bym sobie DeLoreana z zespołem napędowy C20NE z Aisinem i do tego koniecznie z gazem, i to jeszcze bym założył z przodu poprzecznie ten zespół napędowy 😉
        tyle, że nie stać mnie na DeLoreana, a nawet jak by mnie było stać to i tak nie chciało by mi się tyle roboty robić 😉 ale fajnie jak ludziom się chce i coś fajnego zbudują co będzie ich cieszyć
        ubolewać to trzeba nad tym, ile fajnych samochodów skończyło i dalej kończy na złomach przez debilne prawo, że z legalnego złomu nie można odkupić samochodu

        na ten przykład nie tak dawno była piękna Asterka zupełnie bez korozji którą chciałem odkupić, ale ni cholery, mogę sobie wszystkie części kupić ale całej nie, a na cholere mi wszystkie części jak ja już ze dwie rozebrałem i części mam, tylko właśnie zdrowa buda to coś najcenniejszego, kiedyś też było piękne Tico zielony metalik jak nowe, no i też zgnietli, bo nie można odkupić – TO JEST DEBILIZM I NISZCZENIE DZIEDZICTWA TECHNICZNEGO

      • Powiem Ci @Benny czemu uważam, że spora część pachnie pozerstwem. Na pewno nie wszystkie, ale:
        Otóż, co wiesz przecież, wóz 40-letni, a już o starszym nie mówię, jest mniej wygodny i komfortowy niż współczesne, bardziej wymagający. Jak oglądam na KKN-ach proste auta z np. lat 70/80 to wyglądają, jakby to Wiesiek w szopie składał. To ma swój cudowny urok, ale dla garstki pozytywnych świrów. Za to plusem jest to, że na ulicy ludzie się oglądają, że reagują pozytywnie, że jeździsz czymś co wyróżnia się znacznie bardziej niż np. nowe Porsche – bo tych ostatnich w Krakowie widuję naprawdę sporo. Restomody kosztują zazwyczaj krocie – mnóstwo roboty, zazwyczaj nienajtańsze bazy do przeróbek itd. To nie jest zabawa dla finansowych średniaków.
        Restomod daje zarazem komfort i pokazową stronę, ale faktycznie nie ma nic wspólnego z historyczną motoryzacją de facto – jest jak replika.
        I teraz: na tych zlotach widuję czasem i właścicieli, którzy sypnęli setkami tysięcy i przyjeżdżają hiper odpicowanym zabytkiem, który jeździ raptem kilka razy do roku, żeby się pokazać. Gdyby ich właściciele naprawdę lubili obcowanie z nimi, to pewnie jeździliby częściej, bo niektórymi da się i na co dzień (sam tak robię i poznałem podobnych). Inni natomiast przyjeżdżają zabytkami tak odpicowanymi, że już ciężko uznać ich pełną zabytkowość.

        W zabytkach jest przy tym trochę pozerstwa, nie brakuje młodych ludzi, którzy przyjeżdżają mocno zmodyfikowanymi, starymi autami (kłaniają się wielkie felgi i obniżone zawieszenia – to już zahacza o restomody moim zdaniem). Mogliby modyfikować nowsze, ale kto by się wtedy obejrzał? Z różnymi rozmawiałem. Niektórzy to zwyczajni szpanerzy, którzy nawet często średnio się interesują motoryzacją w ogólności. Wiedzą coś o kilku ulubionych modelach i picują swoje na pokaz.
        No chyba, że ktoś za mnóstwo pieniędzy robi restomoda, ale tak, żeby nawet nie bardzo dało się to poznać i jeździ nim niemal codziennie – nie po to, żeby inni widzieli, tylko żeby samemu się cieszyć pięknem i komfortem jednocześnie. Tylko ilu tak robi?

      • Lepiej bym tego nie ujął. Osobiście uznaję modyfikacje w zakresie „epoki” i fabryki – np. dołożenie wspomagania z Caro Plusa do starego Borewicza zupełnie mi nie przeszkadza, bo jednak wnosi to komfort i jest odwracalną przeróbką w ramach tego samego modelu.

      • Może i ja się wypowiem, odnośnie restomodów. Niby nie moja sprawa co kto robi ze swoją własnością… ale tak po prawdzie, mocno zmodyfikowany samochód zabytkowy poniekąd przestaje być samochodem zabytkowym. To trochę tak, jakbym w moim BX-ie zamontował sprężyny zamiast hydropneumatyki. Pewnie byłyby mniej problematyczne, ale chyba nie o to idzie w tej zabawie. Nie mam nic do małych modyfikacji (dołożenie pasów bezpieczeństwa z tyłu), tym bardziej, jeśli są one z epoki świetności danego modelu. Ale nowy silnik i zawieszenie…. to już chyba przesada.

        Jeszcze pół biedy jak ktoś przerabia model popularny, o miernej wartości zabytkowej. Ale restomod bazujący na super-mega-hiper-rzadko-spotykanym-aucie, to już gorzej.

      • Oczywiście, że restomod nie ma nic wspólnego z zabytkiem. I oczywiście, że pół biedy, jak ktoś zniszczył Syrenę przerabiając ją na cabriolet w 1990r., ale dziś to już byłby problem.

      • wg mnie zachowane w orginalnym stanie powinny być koniecznie samochody w bardzo dobrym stanie orginalnym, i tych przerabianie to profanacja, ale takich klasyków jest bardzo bardzo mało, a coś co było przegnite i ktoś nawet w miarę ładnie wyspawał, wyremontował ze stanu trupa no to chwała mu za to, i jak przy okazji sobie wymieni zajechany zespół napędowy na jakiś zupełnie inny, to jego sprawa, i tak zasługuje na uznanie, że wyremontował, że jeździ a nie gnije w krzakach, no i przede wszystkim że doprowadził to do końca, bo mało kto dokańcza taką robotę

      • No to ja powtórzę, że takich restomodów nie ma. To zawsze są najbardziej prestiżowe modele, które za podobne pieniądze dałoby się zrobić w oryginale, tylko właściciele nie chcą oryginału, bo za głośny/za powolny/za trudno się prowadzi. Całkiem jak ci ludzie, których spotkałem w Nicei w wypożyczalni klasyków: pożyczali 911 z 1970r. i krzyczeli na obsługę, że tutaj się nie da zmieścić pięciu walizek, bo oni mieli z sobą pięć walizek i to chyba normalne, że luzie na wakacje przywożą bagaże? Ja miałbym do nich takie samo pytanie – po kiego grzyba się pchacie w klasyki, jeśli w ogóle ich nie rozumiecie? Zapewne dlatego, że to modne i szpanerskie, innego wytłumaczenia nie ma.

      • może i tak, nie wiem jak jest teraz, nie byłem uczestnikiem żadnego zlotu już ze 25 lat albo i więcej a kiedyś to wszyscy sami sobie dłubali te auta i się gadało o tym co tam kto pokombinował sobie i wzajemnie oglądało samochody

        a dzisiejsi ludzie są w ogóle dziwni, także może i mają takie dziwne podejście do klasyków, nie wiem, nie mam do czynienia z jakimiś bogaczami bo i nie potrzebuję takich znajomości 🙂

      • Na KKN co tydzień przyjeżdżają sami fajni ludzie. Z każdym rodzajem aut – od Maluchów po Rolls-Royce’y i Ferrari. Za 11 lat nie widziałem tam nikogo, kto by połknął kij i się wywyższał, do każdego można zagadać i nawet umówić się na przejażdżkę na bloga. Nawet na MPPZ przyjeżdża dziś dużo fajnych ludzi, chociaż przed laty krążyły niefajne opinie o tym środowisku. Dziś to się już w dużej części zmieniło.

18. Dodam,że każdy staroć spod płotu trafi albo na złom i tak zakończy się jego historia, albo w ręce pasjonaty, który pod innym płotem znajdzie drugi taki egzemplarz, z trzeciego wymontuje podzespoły i poskłada z tego zabytkowy pojazd z historycznych części. No może prawie, bo trzeba będzie coś dorobić, wyklepać kawałek nowej blachy, wymienić łożyska na współczesne. Ale do tego potrzeba dużo samozaparcia i pasji. Łatwiej jest postawić na ramie od współczesnego SUVa nadwozie sprzed 60 lat, dołożyć chromowane kolektory i alufelgi z wirującymi kołpakami. Wtedy jest bayer full z ekstrasami ze sklepu internetowego. Aż szkoda, że elektryków nie stawiają na ramach. Ale jakaś hybryda, kto wie, może by się znalazła.

19. Panowie nie popadajmy w skrajnosci 🙂
    https://youtu.be/nrqSDuP3p9I

20. Zazdroszczę Wojtkowi. NSU Ro80 to jest auto, które do garażu marzeń zakupiłbym jako pierwsze.
    Absolutnie kręci mnie to, że taki silnik trafił do seryjnie produkowanego auta w tamtym czasie.
    Absolutnie kręci mnie bryła nadwozia, tylne drzwi bez wcięcia na błotnik, trzecie okno, które zawsze w Audi mi się podobało i nadawało sylwetce płynności i lekkości.
    Bardzo ciekawi mnie też jazda z tą skrzynią biegów – o ile pamiętam to „sprzęgło” to był przycisk na gałce zmiany biegów – należało go wcisnąć i dopiero zmieniać bieg ale może to się jakoś zmieniało w trakcie trwania produkcji i potem z tego zrezygnowano.
    W każdym razie, bardzo fajnie, że mogłem kolejny raz przeczytać o tym aucie – dzięki Szczepanie za świetny artykuł i dzięki Wojtku za użyczenie auta Szczepanowi 🙂
    Nie mogę się doczekać kolejnych artykułów, związanych z tą kolekcją.

    • Tak, prawda – gałka po dotknięciu lekko się porusza, wtedy sprzęgło się rozłącza. W RFN ten patent był dość popularny, za dopłatą można było go dostać do wielu modeli, przed rozpowszechnianiem się skrzyń automatycznych.

      Co do następnych artykułów nic nie obiecuję. Zepsute auto będzie jeszcze chwilę czekać na naprawę, a dla mnie Poznan̈ do tysiąc kilo w obie strony. Ale może w przyszłym roku się z Anią skusimy na kontynuację zwiedzania Wielkopolski.

21. PS. Najwyraźniej programiści buycoffee nie pili dzisiaj kawy – 504 Gateway Time-out 🙂

22. @SzK W123 w kombiaku z m113 i 7gtronic jezdzilbys jak zly 😀
    I wcale nie trzeba go ciac bo wchodzi na zawiasie od W126. 🙂

    • Szczerze, to absolutnie nie. Jeśli będę chciał M113, to kupię sobie coś z M113.

      Poza tym W123 jest już zdecydowanie za rzadkie w dobrym stanie, żeby je ciąć.

23. superowe te NSU, tzn z wyglądu zdecydowanie wolę Prinza a nawet Zaporożca, bo fajnie wyglądają, ten RO80 jakoś tak dziwnie wygląda, ale nie ważne bo techniczne aspekty są najciekawsze!
    strasznie chciał bym się przejechać Wanklem tak z ciekawości 🙂
    super fajny pomysł na skrzynię biegów, niemam pojęcia czemu to się nie upowszechniło w skrzyniach ręcznych? przecież sam konwerter jest niemalże niezniszczalny tak jak i ręczna skrzynia biegów, a do tego odchodzi najbardziej wkurzająca rzecz czyli właśnie wysprzęglanie co chwilę (szczególnie przy manewrowaniu manual jest okropnie irytujący) a jak by tak kowerter z lock-upem zastosować to w ogóle było by to super rozwiązanie – mi to się bardzo podoba 🙂

    a co do automatycznego sprzęgła sterowanego ruszeniem wajchy biegów to nawet Trabanty takie były, nazywały się Hycomat, choć nigdy takiego na żywo nie widziałem

    widziałem za to Seicento City z takim automatycznym sprzęgłem, kolegi tata miał takie, tyle że to było jakieś straszne dziadostwo bo już to fabryczne było przerobione na jakieś inne sterowanie, które też zdechło i ostatecznie żeśmy to z kolegą wymontowali i doprowadzili do wersji z normalnym sprzęgłem
    w seju sprzęgło naciskało serwo takie od hamulców z elektrozaworami do wpuszczania i wypuszczania podciśnienia, a sterowała nimi elektronika poprzez czujnik transoptorowy czujący rękę jak się położyło na wajchę
    w sumie nie wiem czemu żeśmy to zdemontowali zamiast wywalić tą całą elektronikę i założyć zwykły przycisk na wajchę biegów sterujący przekaźnikiem i tymi zaworami, ale chyba po prostu ojciec kolegi tego nie chciał, a takiego seja kupił po prostu z powodu tego że była buda zdrowa (zresztą i tak długo zdrowa nie była), no ale to daaaawno było ale gdzieś może nawet kolega ma te części wymontowane

    • Się nie przyjęło, bo było bez sensu. Hydrokinetyk zjadał masę mocy a biegami i tak trzeba wajchowac…

      • ale się bajecznie manewruje, a lockup rozwiązuje problem zjadania mocy

    • Ja takiego Trabanta nie tylko widziałem, ale i prowadziłem – zmyślne urządzenie, które załącza i rozłącza sprzęgło w zależności od obrotów silnika – idzie się do tego przyzwyczaić równie szybko co do samego schematu zmiany biegów w dwusuwowym Trabancie – mi szybko weszło w krew.🙂 Swoją drogą podobnie jest w każdym dwusuwie, w którym w każdej chwili można włączyć lub wyłączyć wolne koło – kumpel w swoim Wartburgu 353 ma je na stałe włączone, dzięki czemu sprzęgła używa wyłącznie przy ruszaniu, a później to już lewa noga odpoczywa jak w awtamacie – jego również miałem okazję poprowadzić.
      Tak przy okazji: na wypadek awarii Hycomatu w takim Trabancie jest też standardowy pedał sprzęgła, ukryty pod wykładziną i zahaczony takim haczykiem w pozycji wciśnięty na stałe – żeby go móc używać należy ten haczyk wcisnąć, dzięki czemu pedał „wyjeżdża” do standardowego położenia

      • Hycomata nie widziałem i nie wiedziałem, że tam jest rezerwowy pedał sprzęgła. Dzięki za ciekawostkę!!

      • Jest jest, widać nawet tutaj jak to wygląda w praktyce🙂 https://www.youtube.com/watch?v=9Ox_2ebCde0&t=4249s

24. Ale narobilem bigosu 😀
    @SzK tunel juz w aucie, idzie planowo 🙂

    • Rzeczowa dyskusja zawsze mile widziana!!