PRZEJAŻDŻKA PO GODZINACH: JULIA OD ROMEA

62 Comments on “PRZEJAŻDŻKA PO GODZINACH: JULIA OD ROMEA”

1. Dlaczego Giulia jest najpiękniejsza , najlepsza i cudowna w ogóle?
   To proste!
   Bo jest najpiękniejsza , najlepsza i cudowna w ogóle !
   Mój szczyt szczytów w garażu marzeń !
   No śliczna , a kto twierdzi inaczej to . . .
   A pierwsze modele z paskowym licznikiem to już cudo !

   • „dodatkowe podatki niemal podwajały jej cenę, z 2,5 na 4,9 mln lirów, a coroczny podatek drogowy dla diesli był aż około 9-krotnie wyższy niż od wersji benzynowych”

     Rozumiem oczywiście, że pobieranie podatków jest niezbędne do funkcjonowania państwa ale POBIERANIE a nie bezczelne OKRADANIE obywatela.

     Pamiętam na mojej pierwszej wycieczce do Włoch w latach 90. nader atrakcyjna i znakomicie zbudowana pani przewodniczka (budząca niezdrowe zainteresowanie męskiej części autobusu i żółć u tej drugiej) tłumaczyła jakie to nygusy i kombinatorzy ci Włosi, dla których kołowanie fuskusa to sport narodowy.

     Wówczas cały autokar kiwał zgodnie głowami i potępiał nieuczciwość Italczyków.

     Gdy jednak dowiaduję się teraz o wyjątkowej pazerności włoskiego fikusa to zaczynam rozumieć tych Włochów.

     Fiskus zwłaszcza w krajach południowych miał wielki wpływ ba kształtowanie się motoryzacji.

     • @Max, no to co nieco się wyjaśnia dlaczego Włosi kiedyś tak uwielbiali instalacje LPG.

     • Tam przez długie lata były jedne z najwyższych cen benzyny w świecie, szczególnie w stosunku do zarobków (wyższe niż np. w RFN, mimo że zarabiało się wyraźnie mniej). Podobnie jak w Holandii (to tam wynaleziono autogaz!!) a potem w Turcji.

       Dlatego ja zawsze mówię, że LPG nie rozpowszechnia się tam, gdzie jest najbiedniej, tylko tam, gdzie fiskus najbardziej łupi na benzynie.

     • We Włoszech akurat wyjątkowo szykanowano diesle, nie mam pojęcia dlaczego. A że tamtejszy fiskus jest w ogóle wyjątkowo pazerny, to inna sprawa. Już nie pamiętam kto to powiedział, że „Włosi nie zbuntują się przeciwko nawet najbardziej opresyjnemu prawu – byle by tylko państwo nie egzekwowało go zbyt gorliwie”. I właśnie to była esencja tego kraju przez całe pokolenia, choć dziś już wygląda to trochę inaczej.

     • @SzK, no to pozostaje pytanie jak można nie egzekwować podatku drogowego płaconego corocznie? Oczywiście można wbić w dowód benzyniaka , a rzeczywiście pod maską mieć diesla, tylko pytanie czy taka operacja miałaby rzeczywiście sens.

       Słynne „mam cinquecento w holenderskim gazie” hahhaha. Aczkolwiek kurcze szczerze ta piosenka powstała w 2008 albo 09 roku i wtedy to już mało kto mówił „holenderski gaz”. Już od ok. 2000 LPG było w Polsce równie popularne co w NL, przecież nawet Lanosa i Poloneza Plusa dało się kupić z fabrycznym LPG. Określenie „holenderski gaz” było używane masowo na pierwszej fali importu aut z zachodu w latach 88-92, przed wprowadzeniem zaporowych ceł. Wtedy to jeszcze było ciężko znaleźć stacje tankowania LPG, a instalacje w autach sprowadzanych z Holandii zwykle były nieużywane. Niemniej po 95 popularność LPG wzrosła diamentralnie.

     • No przecież to był żart z tym nieegzekwowaniem… Ale fakt, że we włoskich hotelach czy pizzeriach do kryzysu finansowego 2009r. nikt nigdy nie dawał turystom rachunków. Powszechnie znana jest też opowieść Zbigniewa Bońka, który w Turynie spytał się policjanta o drogę, a na pytanie, że przecież tędy nie można, bo jest pod prąd, usłyszał – „no to trzeba jechać ostrożnie” 🙂

     • @SzK, w Polsce to sie zmieniło jakieś pare lat wcześniej. Pokaż mi stolarza czy mechanika który w latach 90 dał za cokolwiek paragon. To samo dentyści. A potem ekonomiści z RFN się dziwią , że kupa Polaków jeździ samochodami za 40 czy 50 średnich krajowych.

     • Włosi mają niesamowite doświadczenie w kołowaniu fiskusow wszelakich, wszak ponad 2000lat zorganizowanych państwowości jest na półwyspie Apenińskim. Nie ma się co o nich martwić, poradzą sobie i dzisiaj:)

     • i bardzo dobrze, bo skarbówka to największy rak każdego państwa

     • @benny:
       dlatego „Panowie Bracia” skutecznie walczyli ze skarbówka. W tej walce znajdowali sojusznika w postaci Zofi Fryderyki Augusty (bardziej znanej jako Jekaterina Wielka), sojusznika tak skutecznego, że potem Polacy mieli123 lata na organizowanie „zwyciestw moralnych” 😉

       Państwo bez podatków to państwo upadłe, a obywatele, ktorzy zamiast kombinować jak prawo zmienić kombinują jak je omijać to też absurd, ktory do niczego dobrego nie prowadzi.

     • Prawda, tylko że to, co jest od państwa potrzebne, kosztuje w każdej epoce do 10% PKB, a nie ponad 50, jak dzisiaj.

       Z I RP sytuacja była zupełnie inna. Ogół szlachty jednogłośnie uchwalał zrzutki na armię wcsytuacjach zagrożenia, tylko najwięksi magnaci przeciwdziałali temu, bo woleli na tronie obcych. Już kiedyś polecałem historię Polski Pawła Jasienicy – on to doskonale opisuje.

2. Śmiało, Szczepanie pisz artykuł pomnikowy. O Autobianchi też napisałeś artykuł przejażdżkowy i pomnikowy i oba wypadły znakomicie.

3. Szczepan, dzięki za wciągający tekst o historii i cechach modelu! No i cała przyjemność po mojej stronie, że mogliśmy się razem przejechać wokół malowniczego krakowskiego „komina:” Ta akcja aż mnie zmotywowała, aby pojeździć Julką w tym sezonie trochę więcej niż przez ostatnie… Taki wóz zasługuje na to i jak piszesz – w każdym momencie radzi sobie wśród elektryczno-elektronicznego otoczenia…. Pozdrawiam!

   • To ja jeszcze raz dziękuję za przejażdżkę. „Wokół malowniczego krakowskiego komina” znaczyło tym razem około 50 km, tyle ma moje pełne kółko testowe, które zaliczyliśmy 🙂

     A że samochody służą przede wszystkim do jeżdżenia – to jasna sprawa!! Życzę wielu bezpiecznych, radosnych kilometrów!!

4. Wspaniałości, auta z Bialbero są w moim malutkim garażu marzeń. A Giulia już zwłaszcza, samochód wybitny.
   Warto dodać, że te silniki lubią być kręcone. Zaprojektowano je pod obciążenia „bardziej wyczynowe”. Nawet miska olejowa ma swego rodzaju żeberka które można nazwać a’la radiatorem.

5. Artykuły o Giulietcie / Giulii mogę czytać codziennie i w dowolnej stylistyce. Artykuł pomnikowy się należy! Czekamy!

6. Ostatnimi czasy prasa nagłośniła ubezpieczeniowe kombinacje Włochów, którzy masowo jeździli na polskich tablicach rejestracyjnych (czytaj: na polskim ubezpieczeniu OC jednym z najtańszychw Europie).

   Można by się śmiać z kombinatoryki Italczyków, gdyby nie pewien szkopuł bo:
   – kto za to płaci? Pan za to płaci, pani za to płaci
   – społeczeństwo (polskie)
   Bo dokładaliśmy się w składkach OC do chytrych Włochów, gdy jaki Luigi czy inny Fabricio nawywijał gdzie przez nieuwagę.

   Podobno się za to wzięli i auta na polskich numerach są masowo sprawdzane przez tamtejszą Policję, ku niezadowoleniu prawdziwych turystów z Polski.

   • Krążył taki brzydki żart, że Włosi bywający w mieście gdzie mieszkam mieli dwie rodzinki, jedną tam drugą tu. Może to nie kombinacje, a po prostu furki tej drugiej rodziny używane przez tę pierwszą 😀

   • Zgadza się, ale to chyba głównie o skutery chodziło? A polscy turyści raczej nie jeżdżą d Włoch skuterami.

     • Tak, głównie skutery. Miałem okazję niedawno zwiedzać Neapol i problem jest faktycznie na wielką skalę. MNÓSTWO skuterów ma nasze tablice. Poruszanie się jakimkolwiek pojazdem po Neapolu to sport ekstremalny, a uszkodzone samochody czy skutery trzymające się głównie na taśmie klejącej są na porządku dziennym – skutkiem czego nam windują koszty ubezpieczeń…

7. Spojrzałem na fotę tytułową i pomyślałem „O! Jak ta Alfa mocno przypomina Lancię Fulvię!”

   Swoją drogą była kiedyś taka gra jak Rally Trophy – tam oba modele można było wirtualnie przetestować w ich rajdowych wcieleniach.

8. Fajna kanciara, ta Julia. Trochę mniej włoskich subtelnych, miękkich krzywizn, ale za to ma pazurki. Miała rzeczywiście fajne brzmienie silnika. Daleko do niego było wygarowi mojego PF 125p, nawet z upalonym denkiem tylnego tłumika (co zdarzało się dwa razy do roku).
   Swoją drogą powietrze opływa samochody swoimi niezbadanymi drogami. Julia Cx 0,32, Citroen nomen omen CX 0,36, a współczesny pudełkowaty SUV Santa Fe V 0,29 (Cx o 0,3 mniejszy od poprzedniego obłego modelu IV generacji). Kanciaki górą, czy różne metody pomiarów i ich naginania?

   • Cx Cx-em, ale opór to iloczyn Cx i pola powierzchni (rzutu). Więc niestety Santa Fe V generować będzie większy opór. Natomiast pomiary chyba też mają wpływ. Ostatnio analizowałem opory anten produkowanych przez HW oraz E///. No i te HW mimo prostszego designu, mniej obłych krawędzi, braku lotek do trzymania strugi powietrzna podobno generują znacznie mniejsze opory. Zadziwiające…

     • Zapomniałeś w tym iloczynie o prędkości obiektu względem powietrza (ew. różnicy prędkości). Przy prędkościach rzędu kilku, kilkunastu km/h siła oporu jest pomijalna, albo wręcz się znosi (przy wietrze z tyłu)

     • I jeszcze o gęstości płynu w jakim obiekt się znajduje, żeby być już zupełnie ścisłym.

9. Piękne auto – nie bardzo rozumiem te narzekania na stylistykę – jeżeli zestawimy linie Giulii z praktycznie równolegle wypuszczonym Fiatem 1300, to Fiat wygląda archaicznie, a Giulia broni się nawet dzisiaj. To jest chyba znamię dobrego projektu, że nie podąża za modą tylko jest ładny w każdym czasie i tak jak piękna kobieta jest piękna bez botoksu, tak ładne i stylowe nadwozie będzie ładne swoją prostotą, bez konieczności zbyt wielu przetłoczeń i ozdobników.

   • @Jerzy, Fiat 1300, a Alfa Romeo Giulia to zupełnie inna klasa cenowa.

     • Ale za to prawie te same lata wprowadzenia na rynek, rozmiar i pojemność, poza tym ja pisałem o stylistyce, a ta niekoniecznie jest zależna od ceny i pozycji rynkowej auta – klasyczny Fiat 500 jest przykładem, że można stworzyć ładny, ponadczasowy projekt nawet w przypadku budżetowego auta.

     • Ładny (Fiat 500, kwestia gustu?) i ponadczasowy to nie zawsze to samo.

   • Fiat wpadł w panikę po premierze Giulii i z tego powstała 125-tka. Ale ta historia ukaże się tutaj w swoim czasie 🙂

     • No właśnie, Fiat 125 i jego, tfu… kultowa u nas mutacja 125 p to materiał na wiekopomny wpis. Tylko polecałbym dużo empatii i ostrożny dobór słów. Fanów ciągle sporo, tylko oni jeżdżą tymi „classicami” na zloty, a nie codziennie do roboty. Z drugiej strony, takich którzy chcieliby zapomnieć, że musieli zasiąść za jego kierownicą też niemało. Ja się do nich zaliczam, cierpiałem trzykrotnie, za każdym kolejnym razem bardziej.

     • Na razie mam przygotowany wpis porównujący (czysto teoretycznie) włoskie sportowe sedany z tamtych lat.

       Włoskie 125 na swoje czasy było bardzo ciekawym samochodem, cenionym nawet w RFN, natomiast dla nas po prostu zbyt drogim i skomplikowanym, z czego wynikła decyzja o zakupie starzej mechaniki. A polska jakość wykonania to osobna sprawa – na początku była znośna, a potem już coraz gorsza.

     • @Szymon B, raptem 3 razy nim jechałeś i już uważasz, że cierpiałeś? Daj spokój. Już wpis przejażdżkowy o polskiej mutacji był i to dość obszerny. I szczerze składam serdeczne gratulacje wszystkim piewcom poglądu iż 22 lata po wojnie gdzie kraj był zniszczony chyba najmocniej w Europie powinniśmy uruchomić produkcję oryginalnego 125 z DOHCem zaprojektowanym przez Lamprediego. Tyle o ile w Polonezie należało już zastosować nowe silniki, to taki oryginalny 125 byłby jeszcze trudniej dostępny i droższy niż 125p na początku produkcji.

     • @SzK w zupełności się zgadzam. Dodam tylko, że pewnie gdybyśmy wprowadzili do produkcji oryginalnego 125 to pewnie nie byłoby cyrku z talonami , przedpłatami etc. tylko auta miałyby na tyle zaporową cenę że podobnie jak na Tatrę w Czechosłowacji czy na ZIMa w ZSRR mało kogo byłoby stać na oryginalnego 125.

     • czy ja wiem, i tak te 125p schodziły na pniu, były i tak strasznie drogie, tylko co z tego, jak się nie kupiło takiego samochodu, czy innego sprzętu to te pieniądze z roku na rok stawały się już całkiem bezwartościowe, więc i tak jak tylko ktoś zdobył upragniony talon to się zapożyczał i kupował, choćby tylko po to żeby dzień później pojechać nim na giełdę i sprzedać za 2x tyle, oddać co się pożyczyło i za zarobione pieniądze kupić coś używanego.
       nie można porównywać wartości pieniądza w PRLu i dziś

     • Na 125p czekało się latami. Tysiące ludzi nie doczekało się nigdy, tzn. ich przedpłaty nie zistały zrealizowane. Po 1990r państwo wypłacało jakieś żałosne rekompensaty tym ludziom.

     • no i 125-tka jest z 15x ładniejsza od tej Alfy (która niestety wygląda jak by jakiś Ivan Cytrynienko ulepił to z Żyguli), choć Alfą bardzo bym chciał się przejechać żeby docenić jej mechanikę, szkoda że Fiat po przejęciu Alfy nie montował tych silników w swoich autach tylko dalej jakieś archaizmy 🙁

       niestety na obrazku tego nie widać, ale może Alfa ma zębatkową przekładnie a nie ślimakową i temu się tak dobrze prowadzi, a nie jedzie gdzie sama chce

     • Fiat miał też na własność Ferrari, prawda? Ale auto popularne ma być tanie. Każdy może produkować dowolne silniki, ale ludzie kupują to, na co ich stać. Wielkości sprzedaży Fiatów i Alf Romeo były całkiem inne.

     • kurcze, po rysunku to technicznie podwozie tak bardzo przypomina Ładę, że może Fiat po przejęciu Alfy właśnie 124-kę zrobił poprzez głeboki lifting tej Alfy?

     • Alfę Fiat przejął w 1986r.

10. co do zbiornika paliwa, to DF też ma go zaraz za zderzakiem pod wnęką koła zapasowego i w dodatku tuż koło tłumika, a jakoś nie wybuchały od wjechania w tył, inna sprawa że tam rzadko w ogóle coś było, bo zwykle się na samym gazie jeździło 🙂

11. @PstrykEJ9. Trzy duże Fiaty to ja miałem. Masz rację, to był szczyt moich możliwości finansowych. Właściwie jeden to był 125p, a dwa FSO 1500. Robiłem trzy remonty silników ( w tym jeden z pomocą ojca – 45 tkm, drugi na gwarancji – 18 tkm, trzeci z pracownikiem, znów we własnym zakresie – 48 tkm). Dziwisz się, że się nie zakochałem w tej konstrukcji? Jednak przyznaję, że ten samochód był pewnym, może nieco bolesnym nawiązaniem do zachodniej motoryzacji. Fakt, że te dwie moje ostatnie nówki FSO jeżdżone w latach 85-91 przypadły na totalny dołek jakościowy padającego przemysłu.

    • A co umieralo w tych silnikach przy tak smiesznych przebiegach? Bo ja tez mialem kilka duzych fiatow kiedy one byly po 500zl no i w jednym ktorym jezdzilem 5 lat to robilem „remont silnika” z kolega i zaprzyjaznionym dziadkiem-mechanikiem, ale sam ten silnik popsulem – zagotowalem, tylko raz i od razu zgasilem ale i tak chyba ze 3 pierscienie pekly i porysowaly blok, silnik zlozylismy z tego i jeszcze innego ktorego dostalem od wujka kolegi i „do konca jezdzil” znaczy do wypadku, ale lezal potem z 10 lat w garazu.
      W karzmadz razie remonto ten kosztowal jakies 150zl: 35zl komplet pierscieni z agromy, UPG jakos ze 20zl, 45zl olej 5l 15w40 i filtr 10zl, nowy rozrzad ze 40zl (ktory byl przyczyna smierci silnika potem) i tubka czerwonego sylikonu 😉 i weekend dlubania w tym, wybralismy najlepsze czesci i potem tym silnikiem jezdzilem 5 lat w zasadzie bezawaryjnie, oczywiscie bez termostatu zeby sie silnik juz nie zagotowal i z recznym wlacznikiem wiskozy zeby przed polowa skali wlaczac, w zasadzie to automatycznie go wlaczalem na kazdych swiatlach, korku itp, i 5 lat jezdzil i dopiero jak ten gowniany rozrzad sie rozciagnal, przepilowal pokrywke rozrzadu i ostatecznie przeskoczyl to ten silnik zdech, ale buda i tak juz byla sito tak ze raz sie ulamala np przekladnia kierownicza z kawalkiem podluznicy

      • @Benny_pl
        „A co umieralo w tych silnikach przy tak smiesznych przebiegach?”

        Drastycznie zubożona mieszkanka („żeby mało palił”) plus zapłon ustawiony na pi razy oko, nieregulowane nigdy zawory, niesprawny termostat oraz Selektol wymieniany raz na kilka lat.

        Miałem trzy DF-y. Dwa bez żadnych problemów silnikowych dojechały do ok. 300 kkm, trzeci nie, bo dostał DOHCa na wtrysku.

12. Ja muszę przyznać, że Giulia mnie zaskakuje: nawet nie wiedziałem, że tak dobrą mechanikę dostała i tak do przodu wybiegała technologicznie. A zarazem – jak na Włochów – tak słabo wypada pod względem stylistycznym. Chociażby tylny zwis; olbrzymi bagażnik jakby na siłę doklejony w ostatniej chwili (kojarzy mi się to Renault Clio/Thalią albo Toyotą Yaris/Echo), za to przedni jest minimalny; oś siedzi niemal w zderzaku. Zwłaszcza, że Giulia Sprint GT wyglądała wręcz zjawiskowo – podobny wóz, podobny czas, ci sami (albo i nie?) styliści. Włoscy projektanci potrafili tworzyć majstersztyki a tutaj… No i osobiście uważam, że więcej chrakteru miały przednie reflektory różnej wielkości; zwłaszcza w wersji coupe.
    To co mi się natomiast bardzo podoba (poza kolorem egzemplarza) to fakt, że właściciel mimo wszystko zdecydował się na taką „zwykłą”, mniej ciekawą wersję. Bo Junior to wiadomo, klasyka gatunku, po kilka sztuk na zlotach itd. podczas gdy zwykłe wersje cieszą się mniejszym powodzeniem. Wystarczy zresztą przyjechać na dowolny zjazd i porównać odsetek supersportowych czy rzadkich modeli z tymi zwyczajnymi, a potem zestawić to ze statystykami produkcyjnymi: na zlocie z połowę aut stanowią te rzadkie / dopasione / superluksusowe / supersportowe a w produkcji to były procenty albo i promile.

    • Zupełnie nie ci sami. Coupé rysował Giugiaro, wtedy pracujący dla Bertone.

      • No to może być wytłumaczenie. Dzięki za uzupełnienie. Trochę szkoda, bo potencjał ma niesamowity.
        Co do Multipli – oczywiście, średnio wyszła (chociaż zrobiła efekt szumu i trochę tego jeździło, więc znaleźli się chętni – jak z Nissanem Juke na przykład.). Ale i tak ogólnie myślę, że włoscy styliści to numer jeden na świecie. Jedynie Zagato tak średnio wypada moim zdaniem, poza tym naprawdę nieliczne projekty francuskie, niemieckie, japońskie czy amerykańskie mogą uchodzić z równie ponadczasowe i piękne. Inaczej mówiąc: odsetek ładnych projektów z Włoch na tle całości ich produkcji jest chyba niedościgniony. I mówię to jako człowiek, który głównie jeździ i jeździł japońskimi autami, więc nie jakiś psychofan włoszczyzny.

    • Nie ma co sie zrzymać na włoskich projektantów. To też oni stworzyli Multiplę ’98, przy niej Gulia już tak nie zawodzi designem 😀
      Niemniej akurat ta multipla mi się podoba, ta 2 poliftowa już nudniejsza.

      • Multipla jest fajna – miała być „jakaś” i taka jest. 🙂 Pomijam tu paskudne, łuszczące się wnętrze.

    • Niektóre samochody mają wyjątkowo wysoki procent przezywalnosci, są modele, w przypadku ktorych z 18 wyprodukowanych egzemplarzy do dzisiaj zachowała sie ponad setka 🙂

    • Chyba ciekawiej wyglądała pierwsza wersja z głębokim przetłoczeniem bagażnika a’la Thunderbird i , faktycznie, różną średnicą reflektorów

13. Rzeczywiście, stylistyka jest dość hm… kontrowersyjna. Myślę, że ten wóz zyskałby nieco uroku, gdyby nie tylna zawinięta szyba, która prezentuje się nieco archaicznie, nadając całości dziwną prezencję. Za to wnętrze i dźwięk silnika – coś wspaniałego. 🙂 Mam jeszcze pytanie umieszczenia zbiornika paliwa – o co tu chodzi? Zbiornik za zderzakiem uznawany był za niebezpieczny, podczas gdy u mnie w Sierrze (czyli dobre 10 lat po aferze z Pinto) siedzi tak samo – pod podłogą bagażnika i wystając nawet nieco pod zderzakiem. I jakoś nigdy nie wspominano w prasie, by było to umiejscowienie niebezpieczne, ani wybuchowe…

14. Moc silnika robi wrażenie.
    Ciekawe jak wyglądała krzywa momentu, bo hemisferyczne głowice raczej byly znane z tego, że lubią gaz w podłodze i wysokie obroty, wolną i spokojną jazdę niekoniecznie. 4 zaworowe głowice wyplaszczyly krzywą. I zmniejszyły emisje. Ale wciąż, 100 koni z 1.6 to jest coś.

    Wygląd… Jak wiemy, dzisiaj wszystkie samochody wygladaja tak samo, tą Alfę natomiast bez problemu po ciemku mozna odróżnić od np. Renault 8 czy Simki 1000 😉
    Nie wiem jak na żywo, ale na zdjęciach to nie wygląda.

    Ciekawy samochód, ciekawa historia, ale ja bym raczej nie kupił.

    PS. Dlaczego Jaguary XJ serii 3 mają tak podejrzanie niskie ceny? Cos mi swita, ze części do klasycznych Janów są stosunkowo łatwo dostępne i względnie tanie (przy raczej kiepskiej jakości?)

    • Co do elastyczności – do 40 kmh na czwórce 1,6tka schodzi z lekkim fochem, do 50 bezptoblemowo. Dwulitrówka do 40 schodzi bez zająknięcia (przy czym ja testowałem lekko tuningowaną – do około 150 KM w miejsce fabrycznych 130).

      • Pamiętasz co pokazywal obrotomierz? Z tego co pamiętam często pisałeś, że kiedyś skrzynie były „krótsze” niż dzisiaj.

      • Pisałem w tekście – ciut ponad 3000 przy 100 kmh na piątce. Przy testowaniu elastyczności nie pamiętam, ale podejrzewam, że owo 40 kmh na czwórce to byłoby około 1500. Dość typowe to zresztą wartości dla mocnych 4-cylindrówek z tamtej epoki.

        A że ten silnik lubi obroty to jasna sprawa. Tyle że spokojnie jechać też można.

15. To zestopniowanie biegow zupelnie jak w Hondach. W Concerto tez tak mialem, myslalem ze no dosyc starawa konstrukcja to pewnie dla tego, ale nie, teraz szwagierka kupila UFO i ono dokladnie tak samo ma zestopniowane biegi.. no ja wiem ze Honda sie nie boi wysokich obrotow niby ale przy 120 juz jest 4tys wiec pewnie przy 140 5tys.. to az szkoda tak meczyc silnika a to przeciez dopiero poczatek autostradowej jazdy…
    W Asterce F z 96r przy 140 to ja mam 3.5tys obrotow i ona sie wogole nie meczy, i to w 4 biegowym automacie

    • Hond nie męczą żadne obroty. Możesz cały dzień jechać na 6000 i nic jej nie będzie, nawet spalać nie będzie więcej niż inne auta przy tej samej szybkości. Tylko oleju trzeba wtedy częściej dolewać, ale „męczenia” żadnego w tym nie ma.

      • niesamowici są Ci Japończycy na prawdę!

      • Za to męczenie uszu będzie 🙂

      • Ja i tak gluchy jestem, zreszta lubie jezdzic z uchylonymi oknami wiec silnika wtedy i tak niebardzo slychac 😉